Ministeriële beschikking (besluit). 10 februari 1939. MINISTERIE VAN ECONOMISCHE ZAKEN.

No 144 L.M. 1939 18/2 [handgeschreven]
[Rijkswapen met "JE MAINTIENDRAI"]

10 Februari 1939
No. 358.
Afdeeling II^A
DIRECTIE VAN DEN LANDBOUW.

DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN,

Gelet op de artikelen 3, 4 en 5 van het Aardappelbesluit 1935;

HEEFT GOEDGEVONDEN :

met intrekking van de beschikking van den toenmaligen met de zaken van den landbouw belasten Minister van 29 Februari 1936, Directie van den Landbouw, no. 2707, Afd. II^A, zooals die is gewijzigd bij de beschikkingen van 28 December 1936, Directie van den Landbouw, no. 14646, Afd. II^A, van 23 Februari 1937, Directie van den Landbouw, no. 1771, Afd. II^A, Letter Jur. en van 13 Januari 1938, Directie van den Landbouw no. 182, Afd. II^A, Letter Jur., te bepalen:

A. dat op de hieronder genoemde perceelen:

AAN
de betrokken gemeentebesturen.
met verzoek de beschikking op
de gebruikelijke wijze ter open-
bare kennis te brengen.

[Stempel rechtsonder:] 16 FEB. 1939 Dit document is een typisch voorbeeld van crisiswetgeving uit de jaren '30. De Minister van Economische Zaken trekt eerdere besluiten in en stelt nieuwe regels vast voor specifieke kadastrale percelen in Aalten, Amerongen en Appeltern. De kern van de beschikking draait om het Aardappelbesluit 1935, dat voortkwam uit de Landbouwcrisiswet van 1933.

Opvallend is de administratieve precisie: de beschikking verwijst naar een hele reeks eerdere besluiten (uit 1936, 1937 en 1938) die hiermee worden herzien of vervangen. De percelen worden exact aangeduid met gemeente, sectie en nummer, wat noodzakelijk was voor de handhaving op lokaal niveau.

De handgeschreven aantekeningen en parafen in de bovenmarge duiden op de interne circulatie en archivering binnen het ministerie. De datumstempel "16 FEB. 1939" onderaan geeft waarschijnlijk het moment van verzending of publicatie door de gemeenten aan. In de jaren '30 verkeerde de Nederlandse landbouw in een diepe crisis door de wereldwijde Grote Depressie. Om de prijzen te ondersteunen en overproductie tegen te gaan, voerde de regering stringente regelgeving in. Het Aardappelbesluit 1935 gaf de overheid de macht om de teelt van aardappelen aan banden te leggen.

Dit kon gebeuren om economische redenen (productiequota) of om fytosanitaire redenen (zoals de bestrijding van de aardappelwratziekte). Perceelsgewijze aanwijzingen zoals in dit document waren essentieel om te controleren wie waar mocht telen.

De timing van dit document, februari 1939, plaatst het aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was het Ministerie van Economische Zaken verantwoordelijk voor de voedselvoorziening en de agrarische marktordening, een apparaat dat tijdens de bezetting door de Duitsers verder zou worden uitgebouwd voor de distributie en de oorlogseconomie.