Administratieve kaart/notitie (Model No. 14, Algemene Zaken). Januari 1941 (verschillende data genoteerd tussen 6-1-1941 en 26-1-1941). [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 25/7/1 1941
DOORGEZONDEN: 6/1-41

[Handgeschreven rechtsboven:]
G. Broekman, pl 31 Alb. Cuijpstr [in hoek:] 126

25/213/2 d.d. 1/11 "hersteld tot 28/12 '40".

[Hoofdtekst handgeschreven:]
In verband met ziekte hun m.i. [mijns inziens] Th. v Monkerke
G. Brockman worde toegestaan advies [diagonaal geschreven]
zijn plaats op de markt aan de alb. 9-1-'41
Cuijpstraat tot 1 Mei 1941 niet in de Boer [handtekening]
te nemen. Brockman moet echter zorg dragen dat het ook tijdens
zijn afwezigheid verschuldigde marktgeld, wekelijks wordt betaald.
(Zie rapport Chef Marktopz.)

[Onderaan:]
26/1/41 25/7/2 M [in rood] 16-1-'41
HS [initialen] de Boer [handtekening]
5 [onder de rode M]

[Voetnoot:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Inhoud: Het document betreft een verzoek of besluit aangaande marktkraamhouder G. Broekman. Vanwege ziekte krijgt hij toestemming om zijn vaste standplaats op de Albert Cuypmarkt (plaats 31) tijdelijk niet te bezetten. Deze ontheffing is geldig tot 1 mei 1941.
* Voorwaarde: Hoewel hij de plaats niet fysiek inneemt, blijft hij verplicht om het wekelijkse marktgeld te betalen om zijn rechten op de standplaats te behouden.
* Administratieve gang: Het document bevat verschillende parafen en data, wat wijst op een ambtelijke molen. Er wordt verwezen naar een rapport van de 'Chef Marktopzichthouder'. De namen 'Th. v. Monkerke' en 'de Boer' (waarschijnlijk ambtenaren bij de afdeling Marktwezen of Algemene Zaken) zijn de ondertekenaars/adviseurs.
* Kenmerken: De grote rode cijfers "25/7/2 M" zijn archief- of dossierkenmerken voor de ordening binnen het gemeentelijk archiefsysteem van Amsterdam (waarschijnlijk de 'M' van Marktwezen). Dit document stamt uit januari 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De Albert Cuypmarkt in Amsterdam bleef gedurende de oorlog een essentieel onderdeel van de voedselvoorziening en economie van de stad, hoewel de regeldruk en schaarste toenamen. Voor marktkooplieden was het behouden van hun officiële standplaats van cruciaal belang voor hun levensonderhoud. Ziekte kon een bedreiging vormen voor hun vergunning als zij niet verschenen, vandaar de noodzaak voor dergelijke officiële ontheffingen waarbij de betalingsverplichting van het marktgeld (precariorechten) bleef bestaan voor de gemeente.