Archief 745
Inventaris 745-273
Pagina 242
Dossier 37
Jaar 1939
Stadsarchief

Officieel besluit/toevoeging aan een verordening.

Origineel

Officieel besluit/toevoeging aan een verordening. Burgemeester en Wethouders hebben aan de voorwaarden,
verbonden aan de Ventvergunningen, toegevoegd:

19º dat, indien met aal gevent wordt, deze gedurende de
maanden November tot en met April niet wordt meegevoerd
of ten verkoop in voorraad gehouden in zaagsel, zand of
andere poeder- of korrelvormige stoffen. Het document betreft een specifieke hygiënische of kwaliteitsmaatregel voor de ambulante handel (het venten). Artikel 19 wordt toegevoegd aan de bestaande vergunningsvoorwaarden. De bepaling verbiedt het gebruik van zaagsel, zand of soortgelijke stoffen bij het vervoeren of bewaren van aal gedurende het winterhalfjaar (november t/m april).

Het gebruik van zaagsel was indertijd een gangbare methode om levende aal hanteerbaar te maken (tegen het wegglijden) en vochtig te houden. Blijkbaar werd dit in de genoemde maanden als onhygiënisch of ongewenst beschouwd door het lokale bestuur. In de eerste helft van de 20e eeuw was de ambulante visverkoop (waaronder aal) een wijdverbreid verschijnsel in Nederlandse steden en dorpen. Gemeenten reguleerden dit streng via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) en specifieke ventvergunningen om de volksgezondheid te waarborgen en overlast te beperken. Dergelijke losse stroken of typoscripten werden vaak als bijlage bij een dossier gevoegd of als instructie naar de betreffende afdeling (zoals de marktpolitie) gestuurd.

Samenvatting

Het document betreft een specifieke hygiënische of kwaliteitsmaatregel voor de ambulante handel (het venten). Artikel 19 wordt toegevoegd aan de bestaande vergunningsvoorwaarden. De bepaling verbiedt het gebruik van zaagsel, zand of soortgelijke stoffen bij het vervoeren of bewaren van aal gedurende het winterhalfjaar (november t/m april).

Het gebruik van zaagsel was indertijd een gangbare methode om levende aal hanteerbaar te maken (tegen het wegglijden) en vochtig te houden. Blijkbaar werd dit in de genoemde maanden als onhygiënisch of ongewenst beschouwd door het lokale bestuur.

Historische Context

In de eerste helft van de 20e eeuw was de ambulante visverkoop (waaronder aal) een wijdverbreid verschijnsel in Nederlandse steden en dorpen. Gemeenten reguleerden dit streng via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) en specifieke ventvergunningen om de volksgezondheid te waarborgen en overlast te beperken. Dergelijke losse stroken of typoscripten werden vaak als bijlage bij een dossier gevoegd of als instructie naar de betreffende afdeling (zoals de marktpolitie) gestuurd.

Gerelateerde Documenten 1