21 Maart 1940 (met handgeschreven kanttekening: "Verzonden 22/3-'40"). Waarschijnlijk een gemeentelijke instantie of adviserend orgaan te Amsterdam. VP/HG.

47/1/2 M.
1

Vischvoorziening
van Amsterdam.

21 Maart 1940.

den Heer Voorzitter van
den Levensmiddelenraad,
Raadhuis,
A l h i e r .

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 2 dezer om advies ontvangen stuk no. I/11 L.M.R.1940 heb ik de eer U te berichten, dat de omstandigheden in de laatste weken, sedert het onderhavige stuk werd opgesteld, belangrijk zijn gewijzigd. De mededeeling, dat "slechts zeer weinig IJmuider schepen in de vaart zijn", is dan ook thans niet meer juist: in de afgeloopen week (dus tot 16 Maart jl.) waren niet minder dan 40 IJmuidensche trawlers en 40 Katwijksche en Scheveningsche loggers ter vischvangst (ten tijde van de vergadering der met den Levensmiddelenraad verbonden Commissie voor visch bedroeg het aantal trawlers slechts 16 à 20 en waren nagenoeg geen loggers in de vaart). De aanvoer van visch te IJmuiden is zóó groot, dat de reeders aldaar en ook de Directie der Nederlandsche Visscherij Centrale zich afvragen, of Nederland, wanneer de Vasten-tijd voorbij zal zijn, dergelijke hoeveelheden visch zal kunnen blijven afnemen, mede omdat de exportkansen zeer ongunstig zijn (een kist visch van 100 pond kost alleen aan vracht, verzekering, enz. f 18,-, alvorens zij in Londen is; het contingent voor export naar Duitschland is nagenoeg uitgeput). Hierbij komt nog, dat, doordien veel minder gevischt wordt dan in vredestijd, de vangkans grooter is en de schepen zeer groote vangsten ter markt brengen. Bovendien gaan * Inhoud: De brief dient als een feitelijke correctie op een eerder adviesstuk. De auteur meldt dat de visserij-activiteit in IJmuiden fors is toegenomen (van ca. 20 naar 80 schepen). Er is sprake van een dreigend overschot aan vis omdat de binnenlandse vraag na de Vastenperiode mogelijk zal dalen en de exportmarkten bemoeilijkt worden door de oorlogssituatie.
* Economische aspecten: De kosten voor export naar Engeland zijn extreem hoog door oorlogsvracht en verzekeringspremies. De export naar Duitsland loopt tegen quota-beperkingen aan.
* Opmerkelijk detail: De schrijver merkt op dat omdat er minder schepen op zee zijn dan in vredestijd, de visstand zich herstelt of de concentratie vis groter is, waardoor de schepen die wél varen buitengewoon grote vangsten binnenhalen.
* Toon: Formeel-ambtelijk ("heb ik de eer U te berichten"). Dit document is geschreven tijdens de zogenaamde "Schemeroorlog" (Phoney War), minder dan twee maanden voor de Duitse inval in Nederland in mei 1940. Nederland was gemobiliseerd en probeerde de voedselvoorziening veilig te stellen via organen zoals de Levensmiddelenraad. De visserij op de Noordzee was risicovol vanwege zeemijnen en vijandelijkheden tussen het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, wat direct invloed had op de logistiek, de verzekeringskosten en de exportmogelijkheden van de Nederlandse vissector. Het document illustreert de verschuiving van schaarste naar een tijdelijk overschot door de beperkte afzetmarkten.