Handgeschreven briefkaart of bericht. 1 mei 1941. Mozes van der Veen. Amsterdam Den 1 Mei 1941

Mijn heer u Bewijs Ontvangen Van
Het Gaat Om De vis vergunning
Kan ik u verder Mededeelen Dat
Ik er verder geen gebruik van
Wensch te maken De Reden is ik kan
Niet meer vissen

Met Achting
Mozes van der Veen
3 Oosterparkstraat 143 1 hoog Hier De schrijver, Mozes van der Veen, richt zich in dit korte schrijven tot een officiële instantie (vermoedelijk de politie of een gemeentelijk bureau). Hij laat weten dat hij een eerder ontvangen bewijs heeft gekregen, maar dat hij zijn visvergunning niet langer wenst te gebruiken. De opgegeven reden is kort en feitelijk: hij kan niet meer vissen.

Het handschrift is regelmatig, maar de tekst bevat archaïsch taalgebruik en een onconventioneel gebruik van hoofdletters, wat vaker voorkwam in correspondentie van burgers uit die periode. De toon is beleefd en formeel ("Met Achting"). Dit document is historisch significant vanwege de datum en de persoon van de afzender. In mei 1941 was Nederland een jaar bezet door nazi-Duitsland en werden de anti-Joodse maatregelen steeds nijpender.

Mozes van der Veen (geboren op 15 november 1877) was een Joodse Amsterdammer. Het feit dat hij aangeeft "niet meer te kunnen vissen" kan een persoonlijke reden hebben (ouderdom of ziekte, hij was destijds 63 jaar), maar het kan ook verband houden met de toenemende beperkingen voor Joden in de openbare ruimte.

Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Mozes van der Veen op 17 september 1942 is vermoord in het concentratiekamp Auschwitz. Dit schijnbaar triviale briefje over een visvergunning is daarmee een schrijnend overblijfsel van een leven dat kort daarna door de Holocaust zou worden beëindigd. De administratieve afhandeling van zijn vergunning markeert het terugtrekken uit een klein onderdeel van het normale maatschappelijke leven. Politie