Getypte brief (doorslag), zakelijke correspondentie. 22 juli 1942. De Directeur (wnd.) van de Visscherijcentrale. [Handgeschreven in blauwpotlood]: Verzonden 22/7/42

den Heer Tj.Veen,
A.180.,
Oostzaan ( Zuid ).

46A/455/2 M. 22 Juli 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 15 Juli j.l., deel ik
U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale inge-
stelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van
gerookte aal in aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.

De Directeur,
wnd. Het document is een formele afwijzing van een aanvraag voor een toewijzing van gerookte paling (aal). De brief is opgesteld in een ambtelijke, zakelijke toon. Het betreft een doorslag van de oorspronkelijke brief, wat gebruikelijk was voor de administratieve dossiervorming.

De structuur is als volgt:
1. Referentiegegevens: Kenmerk en datum van verzending.
2. Aanleiding: Verwijzing naar een eerdere brief van de geadresseerde (15 juli 1942).
3. Besluit: Mededeling dat de commissie van de Visscherijcentrale de aanvraag heeft getoetst en negatief heeft beoordeeld.
4. Conclusie: Het verzoek wordt niet gehonoreerd.
5. Ondertekening: Namens de waarnemend directeur. Deze brief dateert uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog (juli 1942). In deze tijd was er sprake van schaarste en distributie van voedselmiddelen.

De Visscherijcentrale was een van de vele 'vakcentrales' of 'bedrijfschappen' die onder toezicht van de overheid (en de bezetter) de productie en distributie van goederen reguleerden. Voor luxe-artikelen of beperkt beschikbare producten zoals gerookte paling moest men een officiële toewijzing aanvragen.

Het feit dat er een speciale 'Commissie' aan te pas kwam om dergelijke verzoeken te beoordelen, illustreert de strikte controle op de voedselvoorziening. De afkorting 'wnd.' bij de ondertekening staat voor 'waarnemend', wat aangeeft dat de vaste directeur op dat moment niet in functie was of dat de post tijdelijk was ingevuld. De handgeschreven aantekening in blauwpotlood diende als bewijs voor de interne administratie dat de brief daadwerkelijk was verzonden.