Handgeschreven verzoekbrief op briefkaartformaat. J.W. Vroomenbroek. Mijnheer!

Daar ondergetekende
gaarne een toe-
wijzing wilde hebben
voor rauwe mosselen
ben ik zoo vrij dit
door dezen bij u aan
te vragen, zooals
u weet ben ik winkeli
en heb toewijzing van
gerookte waren
Hoogachtend
J.W. Vroomenbroek
Osladeshaat 110 II * Inhoud: De schrijver, J.W. Vroomenbroek, verzoekt om een officiële toewijzing voor de verkoop van rauwe mosselen. Hij voert aan dat hij reeds een actieve winkelier is ("winkeli[er]") en al een toewijzing bezit voor de handel in gerookte waren.
* Schrift: Het document is geschreven in een vlot, 20e-eeuws cursief handschrift. De spelling is conform de Marchant-spelling (gebruik van "zoo" en "zooals"), die gangbaar was tot 1947.
* Staat: De tekst is goed leesbaar, al is het woord "winkelier" aan de rechterkant afgebroken door ruimtegebrek. Het adres bevat een moeilijk te duiden straatnaam ("Osladeshaat"), wat mogelijk wijst op een fonetische spelling of een lokale naam. Dit briefje is een typerend voorbeeld van de bureaucratie rondom de voedselvoorziening in Nederland tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog (de periode van de schaarste en distributie). In deze tijd was de handel in levensmiddelen streng gereguleerd. Winkeliers moesten voor elke productgroep (zoals "gerookte waren" of "vis/mosselen") een specifieke toewijzing of vergunning hebben van de overheid om goederen te mogen inkopen en verkopen aan het publiek. Het document illustreert de inspanningen van kleine middenstanders om hun assortiment uit te breiden binnen de beperkingen van het distributiestelsel. J.W. Vroomenbroek