Handgeschreven klacht/notitie. Ongedateerd (vermoedelijk jaren '40 of eind jaren '10). Dames Craaybeek (Hogendijk 101, Zaandam). Dames ~~Kraaybeek~~ Craaybeek
Hogendijkstr 101

Klacht over den marktmeester De Wolff.

in de rij gestaan Vrijdag jl. den geheelen dag en toen kregen we kleine visch. We wisten, dat er groote visch was. Maakten Wolff erop attent en deze zei: die vreten we zelf op en de agenten. Werden daarop de rij uitgegooid.

jl. Zaterdag 4 kisten aal aangevoerd. 4 menschen kregen 1 kg en toen was het uit verkocht!! Dat kan toch niet. Gewalt gaat, dat wil ik wel laten stoppen. kan ik niet bewijzen. Andere schoonzuster in vreemde positie. Heeft voorrangskaart Wolff laat graag de visch uitzoeken door bevoorrechten.

[In de marge onderaan]: de kar! Het document beschrijft een incident van onrechtvaardige voedseldistributie. De kernpunten zijn:
1. Favoritisme: De marktmeester (De Wolff) wordt ervan beschuldigd de beste vis ("groote visch") achter te houden voor zichzelf en de politie ("agenten").
2. Intimidatie: Wanneer de klaagsters hem hierop aanspreken, worden zij uit de wachtrij verwijderd.
3. Slechte distributie: Er wordt melding gemaakt van een zeer kleine opbrengst (slechts 4 mensen kregen vis van 4 kisten aal), wat duidt op verduistering of achterhouden van voorraden.
4. Misbruik van voorrang: Zelfs met een "voorrangskaart" (vaak gegeven aan zwangere vrouwen, aangeduid met "vreemde positie") wordt men blijkbaar niet eerlijk geholpen, terwijl "bevoorrechten" de eerste keus krijgen. Dit schrijven is typerend voor de sfeer van achterdocht en schaarste tijdens een oorlogssituatie in Nederland. De locatie "Hogendijk" verwijst zeer waarschijnlijk naar Zaandam. Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was de distributie van schaarse goederen zoals vis strikt gereguleerd. Marktmeesters en ambtenaren van de distributiedienst hadden veel macht, wat regelmatig leidde tot klachten over corruptie en "vriendjespolitiek". De term "vreemde positie" was een destijds gebruikelijke eufemisme voor zwangerschap. Het feit dat de politie ("de agenten") ook genoemd wordt als mede-ontvangers van de achtergehouden vis, wijst op een dieper geworteld wantrouwen jegens de lokale autoriteiten.