Handgeschreven ambtelijke correspondentie / memo. 17 juli 1944. Bedrijfschap voor de Visserij (afgekort als "Bedrijfschap vis."). A’dam 17/7 1944
Bedrijfschap vis.

[In rood potlood:] 46A/313/4 ’43

Naar aanleiding van Uw
brieven dd. 19 Nov. en 13 Jan.
jl. no. 27875/A2/Wi en no.
977/A.Z./We bericht ik U,
dat J. P. R. Schoos in de
vischverdeeling te Deventer
is opgenomen voor:
1 x N.W.V.
1 x V. aal.
1 x meersch.
2 x ong. garn.
Hij moet deze toewijzing
op de markt legit. verkoopen.
Het onderhavige verzoek
is behandeld in de Afdeelings-
commissie voor visch, alhier, welke
adviseert, het verzoek niet in
te willigen. Men wenscht in
geen geval uitbreiding te
geven aan het aantal te A’dam * Inhoud: Het document is een reactie op eerdere correspondentie (uit november 1943 en januari 1944) betreffende J.P.R. Schoos. Schoos is reeds geregistreerd in het distributiesysteem van Deventer voor specifieke hoeveelheden/soorten vis (waarschijnlijk Noordzeevis, verse aal, meerval/meersch en ongepelde garnalen). Hij mag deze alleen legitiem op de markt verkopen. Een nieuw verzoek (vermoedelijk om ook in Amsterdam te mogen verkopen of daarheen te verplaatsen) is door de Amsterdamse commissie afgewezen.
* Terminologie:
* jl.: jongstleden (afgelopen).
* dd.: de dato (gedateerd).
* N.W.V.: Mogelijk Noordzeevis of een specifieke handelsnaam.
* ong. garn.: Waarschijnlijk ongepelde garnalen.
* legit.: legitiem/legaal (gezien de context van de zwarte handel in oorlogstijd).
* Handschrift: Een vlot, ambtelijk cursief uit het midden van de 20e eeuw, geschreven met vulpen. De rode aantekening duidt op archivering of categorisering door een andere afdeling. Dit document stamt uit juli 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een systeem van distributie en toewijzingen om schaarste te beheersen en de zwarte markt tegen te gaan. Het "Bedrijfschap voor de Visscherij" was een van de vele sectororganisaties die onder toezicht van de bezetter de productie en handel controleerden.

De weigering om het aantal visverkopers in Amsterdam uit te breiden ("geen geval uitbreiding te geven aan het aantal te A’dam") illustreert de starre controle op de markt: men wilde het aantal distributiepunten beperkt houden om het toezicht hanteerbaar te houden en de beperkte voorraden over de bestaande handelaren te verdelen. Slechts enkele weken na dit schrijven zou de spoorwegstaking en de daaropvolgende Hongerwinter de voedseldistributie in Amsterdam volledig doen ontwrichten.