Gedrukte verordening/besluit (pagina 4 en 5). [Pagina 4]

hebben, te koop aanbieden, verkoopen, afleveren en vervoeren van visch is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap.
3. Het verbod, gesteld in het eerste lid, geldt, voor zoover het betreft het voorhanden hebben en vervoeren mede niet voor sport- en gelegenheidsvisschers, als bedoeld in artikel 1 van het Tweede Uitvoeringsbesluit, behoorende bij het Pachtbesluit Vischrecht 1941, mits de voorhanden of vervoerde visch is verkregen uit eigen vangst en een hoeveelheid van 5 kg niet te boven gaat.

§ 4. Van het in opslag hebben.

Artikel 8.
1. Het op eenigerlei wijze in opslag hebben van visch in eigen of anderer opslagruimte is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap en indien de opslagruimte voldoet aan de eischen, die daaraan naar het oordeel van het Bedrijfschap redelijkerwijze kunnen worden gesteld.

§ 5. Van de nota’s en periodieke opgaven.

Artikel 9.
De vischafslagen en handelaren zijn verplicht bij iedere levering, met uitzondering van die, welke

4

[Pagina 5]

geschiedt aan uiteindelijke verbruikers, aan den afnemer een nota af te geven, welke de af te leveren visch moet vergezellen en een afschrift van de nota zelf te bewaren; in de nota moeten onder meer zijn opgenomen de namen van den leverancier en den afnemer, de datum van levering, de geleverde soort en de hoeveelheid van iedere soort, alsmede de daarvoor gemaakte prijs per soort en gewichtseenheid, terwijl de eventueele vrachtkosten afzonderlijk moeten worden vermeld.
2. Bij levering door den visscher zijn de handelaren en vischafslagen verplicht een nota, als bedoeld in het vorige lid, aan den visscher af te geven en een afschrift van de nota zelf te bewaren.

Artikel 10.
De verplichting om de nota, bedoeld in het vorige artikel, de afgeleverde visch te doen vergezellen, geldt eveneens, indien handelaren de visch van visschers, vischafslagen of andere handelaren afhalen.

Artikel 11.
De handelaren zijn verplicht op daartoe door het Bedrijfschap aan te geven wijze periodiek opgave te doen aan het Bedrijfschap:
a. van de hoeveelheden ontvangen visch, onder vermelding van de namen der leveranciers, van ieder van hen betrokken soorten en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor betaalden prijs per soort en gewichtseenheid;
b. van de hoeveelheden afgeleverde visch, onder vermelding van de namen der afnemers, de aan ieder van hen afgeleverde soort en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor berekenden prijs per soort en gewichtseenheid.

5 Dit document bevat strikte bepalingen voor de handel in vis. De kern van de tekst richt zich op twee zaken:
1. Controle op bezit en opslag: Het is verboden vis in opslag te hebben tenzij men kan bewijzen dat dit volgens de regels van het 'Bedrijfschap' gebeurt. Voor sportvissers geldt een uitzondering tot maximaal 5 kg voor eigen gebruik.
2. Administratieve transparantie: De handel wordt streng gereguleerd door middel van verplichte 'nota's' (facturen/bonnen) die elke levering moeten vergezellen. Deze nota's moeten gedetailleerde informatie bevatten (naam, datum, soort, gewicht, prijs). Daarnaast zijn handelaren verplicht om periodiek hun in- en verkoopcijfers aan het Bedrijfschap te rapporteren.

De tekst getuigt van een verregaande ordening van de markt, waarbij de overheid of een productschap probeert volledige controle te krijgen over de handelsstromen, waarschijnlijk om illegale handel (zwarte markt) en prijsopdrijving tegen te gaan. De verwijzing naar het Pachtbesluit Vischrecht 1941 plaatst dit document in de context van de Tweede Wereldoorlog of de periode van de wederopbouw direct daarna. Tijdens de bezettingsjaren werden dergelijke Bedrijfschappen (onderdeel van de publiekrechtelijke bedrijfsorganisaties) intensief gebruikt door de bezetter en de Nederlandse administratie om de voedselvoorziening en economie te reguleren. De schaarste aan voedsel maakte strenge controle op de visserij en visafslagen noodzakelijk. Het document illustreert de bureaucratische maatregelen die werden genomen om de distributieketen van vis "van net tot bord" sluitend te maken.