Zakelijke brief / Correspondentie. 4 april 1917. Vereenigde Vischgrossiers - Amsterdam (De Ruyterkade 12). VEREENIGDE VISCHGROSSIERS - AMSTERDAM
DE RUYTERKADE 12 TELEPHOON CENTRUM 1056

4 April 1917

Weldele Heer,
Zooals U bekend is, was ten tyde dat ondergeteekenden
zich verbonden Regeeringsvisch te distribueeren, ~~was~~ daaronder
begrepen gezouten haring en Engelsche Bokking, hetgeen een
gewichtige factor was by de berekening der vergoedingen.
Sinds dien heeft de Regeering opgehouden met het doen
distribueeren van genoemde vischsoorten, waardoor onderge-
teekenden in een ander positie komen, en wel eene, dat in het
gunstigste geval niets dan nadeel voor hen kan opleveren.
Immers, tegen een vergoeding van twee en twintig en halve cent per
mand, voor het in ontvangst nemen, vervoeren naar de distributie
plaats, uitgeven, met ys be- en verwerken, aansprakelijkheid voor
de emballage en "last but not least", het bypassen van even-
tueele tekort aan gewicht en vergoeding aan de Gemeente voor het
onverkochte, ziedaar Mijnheer, een overeenkomst dat eerlyke
handelslieden niet mogen bestendigen, en was het ondergeteekenden
bekend dat meergenoemde soorten uitvielen, hadden zy het
contract niet aanvaard.
Wanneer men, rekening houdend met de op handen zijnde
jaargetyde met de bybehoorende warmte, de yspryzen kent
en het benoodigde waarvan de visch behoefte heeft, dan zal
men by ieder mand visch geld by moeten passen, zonder de
gelegenheid te hebben de schade op andere artikelen te kunnen
verhalen.
Resumeerende, kunnen ondergeteekenden de consequenties van
de huidige contract niet aanvaarden en verzoeken U
derhalve daarin herziening te brengen.
Intusschen zullen zy inmiddels getrouw hun verplichtingen In deze brief uiten de 'Vereenigde Vischgrossiers' hun onvrede over een gewijzigde situatie rondom de distributie van vis onder regie van de overheid. De kernpunten zijn:

• Contractbreuk door wijziging assortiment: Oorspronkelijk vielen winstgevende producten zoals gezouten haring en bokking onder het contract. Nu de overheid is gestopt met de distributie hiervan, blijven alleen de minder rendabele vissoorten over.
• Onvoldoende vergoeding: De vaste vergoeding van 22,5 cent per mand dekt de kosten niet. De grossiers moeten hiervan transport, opslag, koeling (ijs) en verpakking betalen.
• Risico bij de handelaar: De grossiers zijn financieel verantwoordelijk voor gewichtsverlies en onverkochte voorraden ("het bypassen van eventueele tekort").
• Seizoensinvloeden: Met het oog op de komende zomer maken de grossiers zich zorgen over de stijgende kosten voor ijs, waardoor de distributie verlieslatend wordt.
• Eis: De grossiers eisen een herziening van het contract, omdat zij de huidige voorwaarden als onredelijk beschouwen. De brief dateert uit april 1917, midden in de Eerste Wereldoorlog. Hoewel Nederland neutraal was, had de oorlog grote invloed op de voedselvoorziening door blokkades en schaarste. De overheid greep in de markt in via distributiestelsels voor essentiële goederen, waaronder vis ("Regeeringsvisch").

Deze brief illustreert de spanning tussen de overheid die de prijzen voor de consument laag probeerde te houden en de private tussenhandel (de grossiers) die worstelde met stijgende kosten en strikte regelgeving. Het vermelden van "Engelsche Bokking" is interessant, aangezien de aanvoer van vis uit de Noordzee door de oorlogsvoering en mijnenvelden zeer gevaarlijk en beperkt was.