Getypte ambtelijke brief/rapportage (fragment, waarschijnlijk pagina 1 of een vervolgblad gezien de afgebroken beginzin). 4 april [193]9 (gebaseerd op de context van de genoemde jaartallen in de tekst). De Directeur (vermoedelijk van de Dienst voor de Voedselvoorziening of de Marktdienst). 1 4 April 9
2A/3/2 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen

teit der hier ter stede verbruikte aardappelen. De minder
goede soorten (de zoogenaamde bintjes, industrie en alpha's)
werden hier vroeger nagenoeg niet verkocht, doch uitsluitend
de aardappelen van goede qualiteit (de Zeeuwsche, red-star
en Ypolder-aardappelen). Onderstaand volgt een overzicht van
de aanvoeren der aardappelen van mindere qualiteit:
1936 1937 1938
718 hl. 11.665 hl. 122.598 hl.
In het eerste kwartaal van 1937, 1938 en 1939 be-
droegen deze aanvoeren respectievelyk: 182 hl, 20.399 hl en
27.685 hl.
De marktprys per hl. van de soorten van goede qua-
liteit is thans ƒ 3,-- - ƒ 3,50; die van de soorten van min-
der goede qualiteit ƒ 1,90 - ƒ 2,10.
Uit bovenstaande cyfers volgt, dat de laatste ja-
ren het verbruik van de minder goede soorten aardappelen
belangryk is toegenomen, zoodat ongetwyfeld het verbruik
van de goede soorten, die hier vroeger uitsluitend werden
verkocht, is verminderd.

                                   De Directeur, Het document rapporteert een significante verschuiving in het voedingspatroon van de Amsterdamse bevolking aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:

• Explosieve stijging: De aanvoer van "minder goede" aardappelsoorten steeg spectaculair van slechts 718 hectoliter in 1936 naar ruim 122.000 hl in 1938.
• Kwaliteitsclassificatie: Opvallend is dat het 'Bintje', tegenwoordig een zeer gewaardeerde aardappel, in 1939 nog werd gerubriceerd onder de "minder goede soorten", samen met industrie- en alpha-aardappelen. De luxere voorkeur ging destijds uit naar Zeeuwsche, Red-star en IJpolder-aardappelen.
• Prijsgedreven consumptie: Er is een duidelijk prijsverschil zichtbaar. De "goede" soorten kosten ƒ 3,00 tot ƒ 3,50 per hl, terwijl de goedkopere soorten ƒ 1,90 tot ƒ 2,10 kosten. De directeur concludeert direct dat de prijs het verbruik bepaalt. Dit document moet gezien worden tegen de achtergrond van de late jaren '30. Hoewel de Grote Depressie formeel op zijn retour was, bleef de koopkracht van grote delen van de Amsterdamse arbeidersklasse laag. De sterke stijging in de consumptie van goedkopere aardappelen (waaronder zelfs industriële rassen die normaal voor stijfselproductie werden gebruikt) is een indicator van economische soberheid.

Daarnaast weerspiegelt de brief de toenemende overheidsbemoeienis met de voedselvoorziening. Met de dreiging van een nieuw internationaal conflict werd de controle op de aanvoer en prijzen van basisvoedsel cruciaal voor de sociale stabiliteit in de stad. De genoemde "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een centrale rol in het beheersbaar houden van de kosten van levensonderhoud.