Afschrift van een getypte brief/verzoekschrift. 20 augustus 1940. P. Gootjes. No.25/148/7 M.1940 23/8 AFSCHRIFT.

No.738 L.M.1940.

                                     20 Augustus 1940.

Weledele Heeren,

           Ondergeteekende P.Gootjes was van morgen bij U om een vrien-

delijk verzoek hij is namelijk gestraft voor een maand voor het beleedigen van
een ambtenaar van het marktwezen. Hij is naar die ambtenaar toe geweest en
heeft zijn excuus aangeboden, nu zou hij gaarne willen dat hij in Uw gunst mag
deelen dat U astiblieft zijn straf verminderde, want nu heeft hij al 14 dagen
straf gehad en heeft er erg veel spijt van Hij vraagt U nogmaals vriendelijk
zoudt U astublieft zijn straf willen korten, niet alleen dat hij er onder lijdt
maar zijn gezin ook en de tijd is nu toch al zoo moeilijk.

           Zoo teekent hij

                                  Uw dw.dn.
                                w.g.P.Gootjes. *   **Inhoud:** De brief is een verzoek om gratie of strafvermindering. P. Gootjes heeft een straf van een maand gekregen vanwege het beledigen van een ambtenaar van het marktwezen. Hij voert aan dat hij zijn excuses heeft aangeboden, al de helft van de straf heeft uitgezeten, en oprecht spijt heeft.

Toon en stijl: De brief is geschreven in de derde persoon ("Ondergeteekende... hij"), wat destijds gebruikelijk was voor formele rekesten aan autoriteiten. De toon is uiterst onderdanig en smekend, getuige het herhaalde gebruik van "astublieft" (sic) en de afsluiting "Uw dw.dn." (Uw dienstwillige dienaar).
Vorm: Het betreft een "AFSCHRIFT", wat betekent dat dit een getypte kopie is voor de administratie, niet de originele handgeschreven brief. De afkorting "w.g." onderaan staat voor "was getekend".
Opvallende taalelementen: Het gebruik van "astiblieft" en "astublieft" door elkaar wijst op een fonetische spelling van het gesproken woord. De zin "de tijd is nu toch al zoo moeilijk" is een duidelijke verwijzing naar de sociaal-economische omstandigheden vlak na de Duitse inval. Dit document stamt uit augustus 1940, slechts drie maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van grote onzekerheid. Het "marktwezen" was cruciaal voor de voedselvoorziening en distributie, die door de oorlogsomstandigheden steeds strenger gereguleerd werden.

Spanningen tussen handelaren/burgers en ambtenaren liepen in deze tijd vaak hoog op. De opmerking dat "het gezin eronder lijdt" en dat "de tijd moeilijk is", refereert aan de beginnende schaarste en de economische druk op gewone gezinnen aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Een straf van een maand (waarschijnlijk een ontzegging van de markttoegang of een boete die zwaar op het budget drukte) had in 1940 directe en ernstige gevolgen voor het levensonderhoud van een gezin. P. Gootjes Marktwezen

Samenvatting

Inhoud: De brief is een verzoek om gratie of strafvermindering. P. Gootjes heeft een straf van een maand gekregen vanwege het beledigen van een ambtenaar van het marktwezen. Hij voert aan dat hij zijn excuses heeft aangeboden, al de helft van de straf heeft uitgezeten, en oprecht spijt heeft.
Toon en stijl: De brief is geschreven in de derde persoon ("Ondergeteekende... hij"), wat destijds gebruikelijk was voor formele rekesten aan autoriteiten. De toon is uiterst onderdanig en smekend, getuige het herhaalde gebruik van "astublieft" (sic) en de afsluiting "Uw dw.dn." (Uw dienstwillige dienaar).
Vorm: Het betreft een "AFSCHRIFT", wat betekent dat dit een getypte kopie is voor de administratie, niet de originele handgeschreven brief. De afkorting "w.g." onderaan staat voor "was getekend".
Opvallende taalelementen: Het gebruik van "astiblieft" en "astublieft" door elkaar wijst op een fonetische spelling van het gesproken woord. De zin "de tijd is nu toch al zoo moeilijk" is een duidelijke verwijzing naar de sociaal-economische omstandigheden vlak na de Duitse inval.

Historische Context

Dit document stamt uit augustus 1940, slechts drie maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van grote onzekerheid. Het "marktwezen" was cruciaal voor de voedselvoorziening en distributie, die door de oorlogsomstandigheden steeds strenger gereguleerd werden.