Administratieve kaart/oproepingsdossier van de Dienst van het Marktwezen. September – oktober 1940. [Linkerkolom]
Opgeroepen per
(datum) (uur)
27/9 of 30/9 ’40. 9. u.v.
wegens niet geregeld bezetten plaats
op de markt
Alb. Cuypstraat
M.K. 505
(gew. 5/9 ’40)
Aan
Abr. S.D. Worms
Emsstraat 50 I
Nº 25/197/2 M. 1940 [Stempel]

[Rechterkolom]
Aanteekeningen Inspecteur:
Aan oproeping geen
gevolg gegeven;
schrappen
1-10-’40
de Haan [Handtekening]

1/10 ’40 geschrapt
gelegen
[Paraaf, mogelijk 'S'] * Onderwerp: Het document betreft een officiële waarschuwing of maatregel tegen een marktkoopman die zijn toegewezen staanplaats op de Albert Cuypmarkt niet regelmatig bezette.
* Betrokkene: Abraham S.D. Worms, woonachtig aan de Emsstraat 50-hoog (I) in Amsterdam. "M.K. 505" verwijst vermoedelijk naar zijn marktkaartnummer.
* Procedure: Worms werd opgeroepen om te verschijnen op 27 of 30 september 1940 om 9:00 uur 's ochtends ("u.v." staat voor uur voormiddag). Omdat hij niet kwam opdagen ("geen gevolg gegeven"), gaf inspecteur De Haan de opdracht hem te "schrappen" van de lijst van vergunninghouders.
* Besluit: Op 1 oktober 1940 is de inschrijving officieel geschrapt. De term "gelegen" onderaan kan duiden op het feit dat de kaart is 'gelegd' of gearchiveerd na afhandeling. Dit document stamt uit het begin van de Duitse bezetting van Nederland (september/oktober 1940). Hoewel de officiële reden voor het schrappen van de marktvergunning "niet geregeld bezetten plaats" is, moet dit gezien worden in het licht van de toenemende restricties voor Joodse burgers. Abraham Salomon David Worms was een Joodse Amsterdammer. In deze periode werden Joodse marktkooplieden steeds vaker geconfronteerd met administratieve pesterijen of gedwongen hun nering te staken, wat uiteindelijk leidde tot het volledige verbod voor Joden om op openbare markten te staan (mei 1941). De Emsstraat in de Rivierenbuurt was een straat waar in die tijd veel Joodse gezinnen woonden. Dergelijke kaarten zijn vaak terug te vinden in de archieven van het Amsterdamse Marktwezen en dienen als bewijs voor de bureaucratische uitsluiting van de Joodse bevolking tijdens de Tweede Wereldoorlog.