Handgeschreven verklaring/proces-verbaal. 29 januari 1942. Ondergeteekende A. Gobetz.
Blasiusstraat 55 I SL. 93499.
verklaart zich bereid omgaand te voldoen aan
een oproeping werkverruiming om in een werkverruimings-
kamp geplaatst te worden.
Hij kon aan oproeping van keuring per 7/1 42
niet voldoen, daar hij op dien dag werkte.
Geteekend in
bijzyn ambtenaar.

[w.g. handtekening] Hermöhlen [w.g. handtekening] A Gobetz

29/1 '42. In dit document legt A. Gobetz een officiële verklaring af tegenover een ambtenaar (waarschijnlijk van de Gemeentelijke Dienst voor de Werkverruiming of een aan aanverwante instantie). De kern van de verklaring is tweeledig:
1. Rechtvaardiging: Gobetz verklaart waarom hij niet is verschenen op een eerdere oproep voor een medische keuring op 7 januari 1942. Zijn reden is dat hij die dag aan het werk was.
2. Bereidwilligheid: Hij verklaart zich uitdrukkelijk bereid om alsnog gehoor te geven aan een oproep voor de "werkverruiming" en te worden geplaatst in een werkkamp.

Het document is medeondertekend door de ambtenaar Hermöhlen, wat het een officieel administratief karakter geeft. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De term "werkverruiming" verwijst naar projecten die oorspronkelijk bedoeld waren als werkverschaffing voor werklozen, maar die door de bezetter werden ingezet om controle uit te oefenen op de beroepsbevolking.

Vanaf begin 1942 werd de werkverruiming specifiek ingezet als instrument voor de Jodenvervolging. Veel Joodse mannen in Amsterdam kregen een oproep om zich te laten keuren voor plaatsing in werkkampen in het noorden en oosten van Nederland (zoals kamp Conrad of kamp It Petgat). De Blasiusstraat, waar de heer Gobetz woonde, lag in een buurt met veel Joodse inwoners.

Dergelijke schriftelijke verklaringen waren vaak een reactie op een beschuldiging van werkweigering of het missen van een oproep. De bereidwilligheid die in dit document wordt getoond, was in veel gevallen een noodgedwongen poging om represailles of directe arrestatie te voorkomen. Kort na deze datum (vanaf de zomer van 1942) veranderden deze werkkampen vaak in doorgangskampen voor transport naar Westerbork en de vernietigingskampen in het Oosten. A. Gobetz