Ambtelijk advies / Interne notitie. Na 3 februari 1934 (waarschijnlijk circa 1934-1935, refererend aan gebeurtenissen in 1933 en 1934). Advies op No. 25/20/1 M.W.

Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.

Naar aanleiding van bijgaand verzoek van
N. J. Wekker, adres Albert Cuypstraat 106-108,
om teruggave van de ingetrokken marktplaats
van diens in 1933 overleden vader, diene het volgende:
Voor Mw. de Wed. Wekker wordt in perceel
AC 106/108 een dubbele zaak gedreven, nl. in perceel
AC 106 een zaak in bisquiten, fijn fruit, koek en
chocoladeartikelen, terwijl perceel AC 108 ingericht
is als aardappelen, groenten en fruithal.
Genoemde winkelierster wordt bijgestaan door
twee gehuwde zoons, waarvan de oudste de schrijver
des briefs is, en een ongehuwde dochter.
Tijdens het leven van den echtgenoot van Mw.
Wekker was zulks eveneens het geval.
Volgens hier aanwezige gegevens is op 3 Febr. ’34
de weduwe Wekker de marktplaats, welke voor
beide zaken lag, ontnomen, zoodat wegens het
overlijden van haar echtgenoot door de Directie
van het Marktwezen tevens haar zaak, die aan
drie gezinnen brood gaf, werd ingeperkt.
Welke motieven hiertoe hebben bijgedragen, is
mij nimmer duidelijk geweest. Het leefde ^in dien
tijd bij het Marktwezen onder een mysterie. Dit document is een kritisch ambtelijk advies betreffende een administratieve beslissing van de Directie van het Marktwezen. De kern van de zaak is de intrekking van een marktplaatsvergunning (een standplaats op de markt direct voor de winkelpanden) na het overlijden van de gezinshoofd in 1933.

De schrijver van het advies zet uiteen dat de weduwe Wekker twee winkels exploiteert in de Albert Cuypstraat (nrs. 106 en 108), ondersteund door haar drie kinderen. De intrekking van de marktplaats op 3 februari 1934 wordt gepresenteerd als een onnodig hardvochtige maatregel die de broodwinning van drie gezinnen (de weduwe en haar twee gehuwde zoons) direct in gevaar heeft gebracht.

Opvallend is de persoonlijke en kritische noot aan het slot. De adviseur spreekt openlijk zijn onbegrip uit over het eerdere beleid van de Directie en stelt dat besluitvorming destijds "onder een mysterie" (zonder transparantie) plaatsvond. Dit suggereert een interne onvrede over de bureaucratische willekeur binnen de dienst in die periode. Het document moet geplaatst worden in de context van de crisisjaren 30 in Amsterdam. De Albert Cuypmarkt was destijds, net als nu, een vitaal economisch centrum, maar de regelgeving was streng. Marktvergunningen waren strikt persoonsgebonden; bij het overlijden van een vergunninghouder verviel het recht op de standplaats vaak automatisch aan de gemeente, tenzij er expliciete toestemming was voor overdracht.

In deze periode probeerde de gemeente Amsterdam de wildgroei aan marktstallen te reguleren. Echter, voor "winkel-marktkramers" (mensen met een winkelpand die ook een kraam voor de deur hadden) was het verlies van de kraam vaak rampzalig voor de omzet. De toon van de brief reflecteert de maatschappelijke spanning tussen starre ambtelijke regelgeving en de menselijke maat in een tijd van grote economische nood. De verwijzing naar het "mysterie" bij het Marktwezen kan duiden op een overgangsfase naar een meer gestructureerd of rechtvaardiger toewijzingsbeleid medio jaren 30.