Ambtelijk concept of adviesrapport betreffende marktreglementering. (3

Artikel 16 van het R.W.M. schrijft voor, dat eenzelfde persoon, hetzij alleen, hetzij met zijn echtgenoote, slechts ten hoogste over een vaste plaats op een algemeene dagmarkt en over vaste plaatsen op twee weekmarkten kan beschikken.
Bovendien kunnen uit elk gezin, op dezelfde markt, ten hoogste twee personen voor een vaste plaats in aanmerking ^komen^ n.l. het gezinshooft of zijn echtgenoote en een der andere gezinsleden. Aan deze bepaling wordt strikt de hand gehouden. Slechts losse plaatsen kunnen, indien voorradig, aan andere huisgenooten e.d. worden uitgegeven; hiertegen behoeft n.m.m. geen enkel bezwaar te bestaan, daar deze plaatsen in den regel op het slechtste gedeelte van de markt zijn gelegen.

III Het vermelden van naam, beroep, adres e.d. op de kraam, teneinde opgeven van valsche adressen te verhinderen.
De marktambtenaren kennen iedere marktkoopman en zijn in het algemeen volledig met zijn ^huiselijke^ omstandigheden op de hoogte; er vindt dagelijks samenwerking plaats tusschen de marktambtenaren en de ambtenaren van het Bureau voor Sociale Zaken, zoodat fraudegevallen, als door adressant bedoeld, vrijwel niet kunnen voorkomen. Invoering van het door adressant voorgestelde lijkt mij derhalve overbodig en zou bovendien veel contrôle van het marktpersoneel noodig maken.

IV De reinheid der markten.
De reinheid der markt laat, alvorens den lossen kooplieden een plaats wordt toegewezen, ^niets te wenschen over.^ Artikel 23 van het R.O.W.M. dat den plaatshouder verplicht, zijn afval in een bak te deponeeren, wordt steeds krachtig toegepast. [doorgehaald: Erkend moet echter worden, dat een en ander niet meer zoo in gratie is als eenige jaren ... bestaat als voorheen.] * Inhoud: Het document behandelt drie specifieke punten van de marktverordening (waarschijnlijk het Reglement op de Weekmarkten, afgekort als R.W.M. of R.O.W.M.).
1. Beperking van standplaatsen: Er wordt uitgelegd dat één persoon of echtpaar slechts een beperkt aantal vaste plaatsen mag bezitten om monopolievorming te voorkomen. Ook binnen één gezin wordt het aantal plaatsen beperkt tot twee.
2. Identificatie en Fraudebestrijding: In reactie op een voorstel van een "adressant" (een indiener van een bezwaar of verzoek) om gegevens op kramen te verplichten, stelt de schrijver dat dit onnodig is. De sociale controle door marktmeesters en de samenwerking met Sociale Zaken wordt als voldoende geacht om fraude te voorkomen.
3. Hygiëne: De reinheid wordt gewaarborgd door strikte toepassing van het reglement waarbij kooplieden verplicht zijn hun afval in bakken te deponeren.
* Schrijfstijl: Formeel-ambtelijk. De auteur gebruikt de afkorting "n.m.m." (naar mijn mening), wat wijst op een adviserende rol.
* Correcties: De tekst bevat diverse verbeteringen ("komen", "huiselijke", "niets te wenschen over"), wat duidt op een conceptversie die voorbereid wordt voor finale verslaglegging. Dit document stamt waarschijnlijk uit de eerste helft van de 20e eeuw (gezien de spelling "zoodat" en "echtgenoote", die na de spellingshervorming van 1947 officieel verdween, al bleven ambtenaren deze vaak langer gebruiken). Het weerspiegelt een tijd waarin markten een zeer belangrijke rol speelden in de stedelijke economie en de overheid grip probeerde te houden op de eerlijkheid en hygiëne van de handel. De verwijzing naar het "Bureau voor Sociale Zaken" suggereert dat er nauwlettend werd toegezien of marktkooplieden niet onterecht aanspraak maakten op steun of hun inkomsten verborgen hielden. Het document lijkt een reactie op klachten of verbetersuggesties van een burger of marktkoopman (de "adressant").