Administratief formulier / Reglement (mogelijk een achterzijde van een steunkaart). De steun wordt niet verleend, of wordt ingehouden, indien:

a. de werklooze, die voor steun in aanmerking komt,
opzettelijk verkeerde inlichtingen verstrekt;
b. de ondersteunde opzettelijk geen of onvolledige opgave
verstrekt van zijn inkomen en van dat van de overige
leden van het gezin of hij nalaat van veranderde om-
standigheden, die op den steun van invloed kunnen zijn,
tijdig aan het Gemeentelijk Bureau voor Sociale Zaken
mededeeling te doen;
c. de werklooze nalaat er voor te zorgen, dat hij als
werkzoekende bij het Gewestelijk Arbeidsbureau is in-
geschreven en ingeschreven blijft;
d. de werklooze weigert werk te aanvaarden, waarvoor
hij lichamelijk geschikt kan worden geacht;
e. de werklooze weigert te allen tijde de(n) daartoe
gemachtigde(n) persoon (personen) in zijn woning te
ontvangen of zich niet onderwerpt aan de vastgestelde
maatregelen van contrôle;
f. de werkloosheid een gevolg is van werkstaking of
uitsluiting;
g. de werklooze door ziekte of ongeval tot werken niet
in staat is ;
h. de werklooze zich schuldig maakt aan wangedrag. * Inhoud: Het document somt acht gronden (a t/m h) op waarbij de werkloosheidssteun kan worden geweigerd of stopgezet. De focus ligt op fraude-voorkoming (a, b), actieve arbeidsmarktparticipatie (c, d), controleerbaarheid (e), de oorzaak van de werkloosheid (f), medische ongeschiktheid (g) en moreel gedrag (h).
* Stijl: Formele, dwingende overheidstaal. De tekst weerspiegelt een streng regime van toezicht, waarbij de uitkeringsgerechtigde verplicht is inspecteurs in de eigen woning toe te laten (punt e).
* Datering: De spelling (vóór de hervorming van 1947) en de genoemde instanties wijzen op de jaren '30 of de vroege jaren '40 van de 20e eeuw. Dit document is exemplarisch voor het Nederlandse socialezekerheidsstelsel in het interbellum of tijdens de Tweede Wereldoorlog. In die tijd was "de steun" (werkloosheidsuitkering) onderworpen aan strikte voorwaarden en morele toetsing. Het "Gemeentelijk Bureau voor Sociale Zaken" was verantwoordelijk voor de uitvoering op lokaal niveau, terwijl het "Gewestelijk Arbeidsbureau" (een term die vooral tijdens de bezetting prominent werd) de arbeidsbemiddeling reguleerde. De bepaling over huisbezoeken (punt e) en "wangedrag" (punt h) illustreert de verregaande overheidscontrole op het privéleven van steuntrekkers in die periode.