• Structuur: De lijst is strikt kolomsgewijs opgezet. De Romeinse cijfers (I, II, III) achter de adressen duiden in de Amsterdamse context meestal op de etage van de woning.
• Handschrift: Een verzorgd, administratief cursief. Het document vertoont sporen van gebruik als 'werkinstrument', te zien aan de blauwe vinkjes en stippen bij bepaalde namen (zoals Lievens, Muyt en Peper), wat kan duiden op aanvaarding, presentie of transportstatus.
• Geografie: De adressen vormen een dwarsdoorsnede van Joods Amsterdam uit die tijd, met een hoge concentratie in de Transvaalbuurt (Tugelaweg, Krugerplein), de Oosterparkbuurt (Vrolikstraat) en de Jodenbuurt (Jodenbreestraat, Rapenburgerstraat).
• Personen: Het betreft uitsluitend mannen, grotendeels van de generatie die in aanmerking kwam voor tewerkstelling (geboren tussen ca. 1900 en 1925).

Dit document is een aangrijpende getuigenis van de Holocaust in Nederland. De kop "De Conrad" verwijst naar Kamp Conrad, een Joods werkverschaffingskamp nabij Rouveen (gemeente Staphorst).

Vanaf januari 1942 moesten Joodse mannen zich via de Joodsche Raad melden voor werk in deze kampen in Noord- en Oost-Nederland. Hoewel dit aanvankelijk werd gepresenteerd als 'werkverruiming', fungeerden deze kampen vanaf de zomer van 1942 als verzamelpunten voor deportatie naar Kamp Westerbork en vervolgens naar de vernietigingskampen in het oosten.

Historisch onderzoek wijst uit dat het merendeel van de mannen op deze lijst (zoals Nathan Hilversum en Salomon Harpelman) de oorlog niet heeft overleefd; zij werden in 1942 of 1943 vermoord in Auschwitz of Sobibor. De lijst was een administratief radertje in de bureaucratische machine van de vervolging.