Doorslag van een getypte brief (officieel schrijven). 29 juni 1942. De Directeur (vermoedelijk van een distributiedienst of het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening). De Administratie van "Krasnapolsky" N.V., Amsterdam. [Rechtsboven:]
VB/HB.

[Midden boven, handgeschreven in blauw:]
Verzonden 2/7

[Adresblok:]
de Administratie van "Krasnapolsky" N.V.
Warmoesstraat 175 - 185,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 1.

[Kenmerk links:]
46A/346/2 M.

[Datum rechts:]
29 Juni 1942.

[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 12 Juni j.l. bericht ik
U, dat de aanvoer van paling en garnalen zeer gering is, zoodat
niet kan worden overwogen aan de fa. Schenk een extra toewijzing
te verstrekken voor het bedienen van Uw inrichting.

[Ondertekening:]
De Directeur, De brief is een formeel, bureaucratisch antwoord op een verzoek van Hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Het hotel had op 12 juni 1942 schriftelijk gevraagd om een "extra toewijzing" van vis (paling en garnalen) voor hun leverancier, de firma Schenk. De directeur wijst dit verzoek af met als reden de schaarste: de aanvoer van deze producten is te gering.

De toon is kort en zakelijk. Het gebruik van termen als "toewijzing" en het feit dat de directie van een groot hotel zich tot een overheidsinstantie moet wenden voor specifieke voedingsmiddelen, typeert de administratieve werkelijkheid van die tijd. Dit document stamt uit juni 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem vanwege de toenemende voedselschaarste. Alles, van brood tot luxeartikelen zoals paling en garnalen, was op de bon of onderworpen aan toewijzingen door de bezettingsautoriteiten en de Nederlandse administratie die onder hun toezicht stond.

Zelfs gerenommeerde instellingen zoals Hotel Krasnapolsky moesten officiële kanalen bewandelen om voldoende voorraden te verkrijgen voor hun gasten. De schaarste aan vis kan worden verklaard door de beperkingen die de bezetter oplegde aan de visserij op de Noordzee en het IJsselmeer (visserijverboden, vordering van schepen). De handgeschreven notitie "Verzonden 2/7" geeft aan dat de brief pas enkele dagen na het typen daadwerkelijk is verstuurd, wat wijst op de traagheid van de toenmalige bureaucratie. N.V. Rijksbureau