Getypte brief (doorslag/kopie) met handgeschreven kanttekeningen. 29 juni 1942. De Nederlandsche Visscherijcentrale, 's-Gravenhage. [Handgeschreven in blauw potlood, rechtsboven:] Verzonden 29/6 [en] Inspecteur

[Getypt, rechtsboven:]
HG.
de Nederlandsche Visscherijcentrale,
Juliana van Stolbergplein 3/4,
's - G r a v e n h a g e .

[Getypt, links en rechts:]
46A/347/2 M. 29 Juni 1942.

[Gecentreerd:]
verdeeling garnalen.

[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 12 Juni jl. No.1426 I/M bericht ik U, dat het onderhavige verzoek is behandeld in de door U ingestelde Verdeelingscommissie. Gebleken is, dat adressant reeds sedert jaren niet meer in den handel is, doch nu in verband met de tijdsomstandigheden, waardoor iedereen visch kan verkoopen, aan de verdeeling wenscht deel te nemen.
Op grond hiervan is het derhalve niet wenschelijk adressant thans tot de verdeeling van garnalen toe te laten.

[Rechtsonder:]
De Directeur, * Kernboodschap: De Nederlandsche Visscherijcentrale wijst een verzoek af van een persoon die opnieuw garnaalhandelaar wil worden.
* Reden van afwijzing: De aanvrager is al jaren niet meer actief in de handel. De commissie oordeelt dat de aanvrager slechts wil instappen vanwege de huidige "tijdsomstandigheden" (de oorlogssituatie), waarbij visverkoop schijnbaar laagdrempelig of lucratief is geworden. De autoriteiten willen de markt beperken tot de gevestigde handel.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toen gebruikelijke formele schrijftaal (vóór de spellingwijziging van 1947), zichtbaar in woorden als "Nederlandsche", "visch", "verdeeling" en "wenscht".
* Organisatie: Het besluit is genomen door een "Verdeelingscommissie", wat wijst op een centraal gestuurde distributie-economie. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikte distributie van schaarse goederen en voedsel.

De Nederlandsche Visscherijcentrale was een overheidsorgaan dat de visserijsector controleerde en reguleerde. Om de voedselvoorziening te beheersen en zwarte handel tegen te gaan, mocht niet iedereen zomaar vis of garnalen verhandelen. Er werd scherp onderscheid gemaakt tussen de "bonafide" vakhandel die al vóór de oorlog bestond en gelukszoekers die profiteerden van de schaarste. De term "tijdsomstandigheden" in de tekst is een eufemisme voor de economische situatie onder de bezetting, waarin distributiebonnen en centrale toewijzingen de vrije markt hadden vervangen.