Brief (reclamatie/verzoekschrift betreffende visquota). Johannes Cornelis H[...], Willemsstraat 47 II A, Amsterdam-Centrum. mij dat ik altijd met visch gestaan
heeft zooals garnalen versche bokking
haring, aal, ongeregeld - dus ge-
begrijpt dat mij meer toekomt
dan 40 pond aal. ik heb mij
opgegeven voor garnalen, en ik
hoor er niet eens wat van. dat
komt mij toch ook toe. zoo als
u weet is de aal gauw afgelopen
krijg ik dan ook zoetwatervisch
want nu hebben zij de viskopers
ook van mijn toewijzing gegeten
nu zou het billijk wezen als de
aalrokers ook van de winter in
aanmerking komen voor anderen
visch, hopende op u gunstige
beslissing teeken ik

Johannes Cornelis H van
Willemstr 47 II A
A'dam. c. * Inhoud: De schrijver, Johannes Cornelis, beklaagt zich over een te lage toewijzing van vis (slechts 40 pond paling). Hij voert aan dat hij van oudsher handelde in diverse vissoorten (garnalen, bokking, haring) en dat hij ook recht heeft op een toewijzing van garnalen. Verder verzoekt hij om in de wintermaanden, wanneer het palingseizoen voorbij is, in aanmerking te komen voor andere (zoetwater)vis, omdat andere handelaren momenteel profiteren van zijn quota.
* Taalgebruik: De tekst is geschreven in een direct maar beleefd Nederlands, kenmerkend voor een kleine zelfstandige uit die tijd. Hij gebruikt termen als "billijk" om zijn morele recht op een groter aandeel te onderstrepen.
* Paleografische opmerkingen: Het handschrift is een vlot 20e-eeuws cursiifschrift. Opvallend is het gebruik van de 'sch' in "visch", wat wijst op een schrijfwijze van vóór de spellinghervorming van 1947, of een schrijver die de oude spelling aan hield. * Historische context: Gezien de terminologie ("toewijzing", "pond") en het onderwerp, stamt de brief zeer waarschijnlijk uit de periode van de Tweede Wereldoorlog of de direct daaropvolgende jaren van wederopbouw. In deze tijd was de distributie van schaarse goederen zoals vis strikt gereguleerd door overheidsinstanties of vakorganisaties.
* Lokale context: Het adres Willemsstraat 47 in de Amsterdamse Jordaan was een typische volksbuurt waar veel straathandelaren en kleine ambachtslieden (zoals aalrokers) woonden en werkten. De brief is een getuigenis van de strijd om het bestaan van kleine ondernemers tijdens de distributiejaren.