Getypte brief (doorslag), met handgeschreven kanttekening. 4 augustus 1942. De waarnemend Directeur (ondertekend met "De Directeur, wnd.", initialen "vD/HB."). [Handgeschreven, bovenaan midden:] Verzonden 4/8
[Rechtsbovenaan:] vD/HB.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherijcentrale,
Jul. van Stolbergplein 3-4,
Den Haag.

46A/453/2 M. 4 Augustus 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 13 Juli j.l. No.14997 V/Vee., bericht ik U, dat de vader van J.Coenra, de heer G.Coenra niet in aanmerking kon komen voor verdeelvisch, omdat hij zich, volgens de leden der Verdeelingscommissie, reeds voor de invoering der regeling uit den handel had teruggetrokken.
J.Coenra kwam echter wel op de verdeellijst voor, namelijk op die voor gepelde garnalen. Vanaf 1 Juli j.l. is hij daarvan echter geschrapt, omdat hij ventende met aardbeien werd aangetroffen, welke hij bovendien nog boven den maximumprijs verkocht.
Op grond hiervan bestaat er dezerzijds geen aanleiding om J.Coenra, of wel " Rooie Gerrit " weder in de verdeeling op te nemen.

De Directeur,
wnd. Deze ambtelijke brief is een weigering om twee personen (vader en zoon Coenra) weer op te nemen in de distributieregeling voor vis. De brief geeft twee verschillende redenen:
1. G. Coenra (vader): Hij komt niet in aanmerking omdat hij feitelijk al gestopt was met zijn handelsactiviteiten voordat de betreffende regeling van kracht werd.
2. J. Coenra (zoon), alias "Rooie Gerrit": Hij is van de lijst geschrapt wegens een economisch delict. Hij werd betrapt op het venten met aardbeien tegen prijzen die boven het wettelijke maximum lagen (woekerprijzen).

De toon is zakelijk en onverbiddelijk, kenmerkend voor de streng gecontroleerde distributie-economie tijdens de oorlogsjaren. Opvallend is het gebruik van de bijnaam "Rooie Gerrit", wat suggereert dat de persoon lokaal bekend was. Het document dateert uit augustus 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de schaarste aan voedsel groot en stond de volledige handel onder streng toezicht van de bezetter en collaborerende instanties. De Nederlandsche Visscherijcentrale speelde een centrale rol in de regulering en distributie van visproducten.

De verwijzing naar de "maximumprijs" wijst op de prijsbeheersing die was ingesteld om de zwarte handel tegen te gaan. Handelaren die zich niet aan de regels hielden of buiten hun toegewezen sector opereerden (zoals een vishandelaar die aardbeien verkoopt), werden zwaar gestraft door uitsluiting van officiële distributiekanalen. Zonder opname in de "verdeellijst" was het voor een handelaar nagenoeg onmogelijk om legaal aan voorraad te komen en zijn beroep uit te oefenen.