Archief 745
Inventaris 745-384
Pagina 420
Dossier 100
Jaar 1942
Stadsarchief

Officieel besluit/circulaire (Tweede Uitvoeringsbesluit).

11 mei 1942.

Origineel

Officieel besluit/circulaire (Tweede Uitvoeringsbesluit). 11 mei 1942. NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE
ADELHEIDSTRAAT 300 * 'S-GRAVENHAGE
POSTGIROREKENING 245271 TELEFOON 720080
TELEGRAMADRES: NEDVISCEN INTERCOMM. XX
VOOR AFD. DISTRIBUTIE & VISCHVERVOER TEL. 720060, TOESTEL 674 EN 722641

AFD. JUR. ZAKEN, No. 7692/150
'S-GRAVENHAGE, 11 MEI 1942

Betreffende:
regeling van de vischvoorziening van de gemeente Amsterdam
Aan belanghebbenden

Onderstaand treft U aan het Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 (Regeling van de vischvoorziening van de gemeente Amsterdam).

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
(handtekening)
Directeur.


TWEEDE UITVOERINGSBESLUIT VAN HET VISSCHERIJBESLUIT 1941
Regeling van de Vischvoorziening van de gemeente Amsterdam

DE NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE;
Gelet op het Visscherijbesluit 1941;
HEEFT BEPAALD:

§ 1.
Begripsbepaling.
Artikel 1.
Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
„afslag”: de Gemeentelijke Vischafslag te Amsterdam, het zoogenaamde buitenterrein hieronder begrepen;
„Centrale”: de Stichting Nederlandsche Visscherijcentrale, gevestigd te 's-Gravenhage.

§ 2.
Aflevering van visch op den afslag.
Artikel 2.
Het afleveren en doen afleveren van voor de vischvoorziening van de gemeente Amsterdam bestemde zoetwatervisch, aal en paling daaronder begrepen, garnalen en van zeevisch, voor zoover daarvoor maximumprijzen zijn vastgesteld, anders dan aan den afslag is verboden.

Artikel 3.
1. De groothandelaren en rookerijen, die daartoe door de Centrale zijn aangewezen, zijn verplicht een wekelijks door de Centrale vast te stellen hoeveelheid visch aan den afslag af te leveren.

(A) 23496 - '42 - K 983 * Juridische strekking: Het document dwingt alle vishandel die bedoeld is voor de Amsterdamse markt via de officiële Gemeentelijke Visafslag te laten verlopen. Dit verbiedt directe handel tussen vissers/groothandel en detailhandel buiten de afslag om.
* Controlemechanisme: Artikel 3 geeft de Visscherijcentrale de macht om quota op te leggen aan groothandelaren en rokerijen, waardoor de aanvoer naar de stad centraal gestuurd kon worden.
* Taalkundige kenmerken: Het document hanteert de spelling-Marchant (zoals visscherij, zoover, visch), die destijds de standaard was in officiële stukken. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was een zogenaamde 'vakschakel' of crisisorganisatie, opgericht om de volledige visserijketen (vangst, handel en distributie) onder strikte controle van de overheid te brengen.

In 1942 namen de voedseltekorten in Nederland toe. Door de visvoorziening van een grote stad als Amsterdam centraal te regelen via de afslag, kon de bezetter:
1. De zwarte markt bestrijden: Door alle vis via één punt te laten gaan, werd illegale handel bemoeilijkt.
2. Prijsbeheersing: Er konden maximumprijzen worden gehandhaafd (zoals genoemd in Art. 2).
3. Distributiebeheer: Men kon garanderen dat de schaarse visvoorraden terechtkwamen waar de overheid (of de bezetter) dat wilde, in plaats van waar de hoogste prijs werd betaald.

Samenvatting

  • Juridische strekking: Het document dwingt alle vishandel die bedoeld is voor de Amsterdamse markt via de officiële Gemeentelijke Visafslag te laten verlopen. Dit verbiedt directe handel tussen vissers/groothandel en detailhandel buiten de afslag om.
  • Controlemechanisme: Artikel 3 geeft de Visscherijcentrale de macht om quota op te leggen aan groothandelaren en rokerijen, waardoor de aanvoer naar de stad centraal gestuurd kon worden.
  • Taalkundige kenmerken: Het document hanteert de spelling-Marchant (zoals visscherij, zoover, visch), die destijds de standaard was in officiële stukken.

Historische Context

Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was een zogenaamde 'vakschakel' of crisisorganisatie, opgericht om de volledige visserijketen (vangst, handel en distributie) onder strikte controle van de overheid te brengen.

In 1942 namen de voedseltekorten in Nederland toe. Door de visvoorziening van een grote stad als Amsterdam centraal te regelen via de afslag, kon de bezetter:
1. De zwarte markt bestrijden: Door alle vis via één punt te laten gaan, werd illegale handel bemoeilijkt.
2. Prijsbeheersing: Er konden maximumprijzen worden gehandhaafd (zoals genoemd in Art. 2).
3. Distributiebeheer: Men kon garanderen dat de schaarse visvoorraden terechtkwamen waar de overheid (of de bezetter) dat wilde, in plaats van waar de hoogste prijs werd betaald.

Kooplieden in dit dossier 4

Brasem (blei), meun, sneep en winde boven 1/2 kg Barbeel en kroeskarper Waterlooplein 0,41
dhr. Dinkgreve (voorzitter) Waterlooplein 0,30
Voorn en kolblei 250 gram en zwaarder en serpeling Waterlooplein 0,30
B. Gramsteman Waterlooplein 0,26