Handgeschreven verzoekschrift / brief 20 september 1942 A. dam 20/9/42

Mijnheer!

Ik verzoek u beleefd, mij
inplaats van 1 kistje 2 kistjes
garnalen toe te wijzen, daar ik
er toch wel recht op heb,
ik heb altijd veel garnalen
verkocht.
Hoogachtend
Uwed: dienaar Jan [onleesbaar] Het document is een kort, zakelijk maar beleefd verzoek van een ondernemer (waarschijnlijk een visboer of marktkoopman) gericht aan een distributie-instantie of een groothandelaar. De kern van het verzoek is een verhoging van de toewijzing van garnalen van één naar twee kistjes.

De schrijver hanteert twee argumenten:
1. Rechtmatigheid: De stelling dat hij er "recht op heeft".
2. Historie: De verwijzing naar het feit dat hij in het verleden altijd grote hoeveelheden verkocht heeft, wat impliceert dat hij de afzetmarkt heeft en de toewijzing gebaseerd zou moeten zijn op eerdere prestaties.

Het handschrift is duidelijk en de toon is formeel, wat blijkt uit de aanhef "Mijnheer!" en de afsluiting "Hoogachtend Uwed: dienaar" (Uw Edelachtbare dienaar). De datum, 20 september 1942, plaatst dit document midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikte distributie van goederen en voedsel. De visserij en de handel in vis stonden onder streng toezicht van de bezetter en Nederlandse controle-organen (zoals de Rijksdienst voor de Visserij).

Omdat veel producten schaars waren, werkten de autoriteiten met toewijzingen (quota). Kleine zelfstandigen moesten vaak schriftelijk bezwaar maken of verzoeken indienen om voldoende voorraad te krijgen om hun bedrijf draaiende te houden. Garnalen waren destijds een belangrijk volksvoedsel, maar de vangst was door oorlogsbeperkingen op zee (mijnenvelden, verboden zones) sterk gereduceerd, wat de noodzaak voor dergelijke verzoeken verklaart.