Doorslag van een ambtelijke brief (getypt).
Origineel
Doorslag van een ambtelijke brief (getypt). 26 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Visscherijcentrale of een gelieerd orgaan). HG.
46A/667/2 M.
Verzonden 26/10
26 October 1942.
den Heer H. Overdiek,
Romb. Hogerbeetsstraat 68 II,
Amsterdam-West.
Wijk 19.
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 29 September jl. deel ik U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherij-centrale ingestelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van mosselen in aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.
De Directeur, * Onderwerp: Afwijzing van een verzoek tot toewijzing van mosselen.
* Inhoud: De brief is een formele reactie op een verzoek van de heer Overdiek van bijna een maand eerder. Een speciale commissie van de "Visscherijcentrale" heeft het verzoek getoetst en geoordeeld dat de aanvrager niet aan de criteria voldoet.
* Opvallende taalfout: In de tekst staat een doublure: "...onderzoek door de door de Visscherij-centrale...". Dit is een typisch voorbeeld van een typefout op een schrijfmachine die in de officiële doorslag is blijven staan.
* Administratieve context: De brief is voorzien van wijknummers (Wijk 19) en dossiernummers, wat duidt op de strakke bureaucratische controle tijdens de bezettingsjaren. Dit document stamt uit oktober 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende voedselschaarste en een streng distributiesysteem.
De Visscherijcentrale was een overheidsorgaan dat de productie en distributie van visproducten controleerde. Omdat vlees en andere eiwitten schaars waren, werden mosselen een belangrijke voedselbron, maar de verkoop en toewijzing ervan waren aan strikte regels gebonden. Burgers of handelaren moesten officieel toestemming of een 'toewijzing' vragen om grotere hoeveelheden te mogen ontvangen. Deze brief illustreert de bureaucratische realiteit van de oorlog: zelfs voor relatief eenvoudige voedselwaren zoals mosselen moesten burgers officiële verzoeken indienen, die door speciale commissies werden beoordeeld en vaak werden afgewezen.