Brief / Verzoekschrift. 1 october 1942. G. J. Onclin, standplaatshouder. Onbekend (geadresseerd als "Mijne Heeren", waarschijnlijk de Gemeentelijke Markt- of Voedselvoorzieningsdienst). [Bovenaan links, paars stempel en schrijfschrift:]
№ 46ª/702/1 M. 1942 2/10

[Rechtsboven:]
Amsterdam, 1 October 1942.

[Aanhef:]
Mijne Heeren

[Handgeschreven notitie rechts van aanhef:]
in dossier
~ Mosselen

[Inhoud:]
Ondergetekende Standplaatshouder
van haring en zuurwaren
en van mosselen, heeft verleden
jaar een toewijzing gehad, voor
het verkoopen van mosselen.
Nu er weer mosselen zijn aan-
gekomen, hoopt hij weer in
aanmerking te mogen komen,
voor een nieuwe toewijzing.
Hopende van U een gunstig
antwoord te mogen ontvangen.
De standplaats is spaarndammerst hoek Noordstraat.

[Afsluiting:]
Hoogachtend
G. J. Onclin.
Spaarndammerstraat 55 I
Amsterdam (C)

[Administratieve aantekeningen rechtsonder:]
Heeft kaart
k.n. [?]
[Blauw datumstempel:] 12 OCT. 1942
in orde
opbergen
23-10-42
de Pan [handtekening] * Onderwerp: De heer G. J. Onclin verzoekt om een nieuwe toewijzing (vergunning) voor de verkoop van mosselen op zijn vaste standplaats.
* Locatie: De standplaats bevindt zich op de hoek van de Spaarndammerstraat en de Noordstraat in Amsterdam. De afzender woonde zelf op Spaarndammerstraat 55 één hoog.
* Administratief proces: Het document is op 1 oktober geschreven, op 12 oktober gestempeld als binnengekomen en op 23 oktober 1942 afgehandeld en gearchiveerd met de notitie "in orde".
* Taalgebruik: Formeel en eerbiedig, passend bij de tijd en de verhouding tussen burger en overheid ("Mijne Heeren", "in aanmerking te mogen komen"). Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog (october 1942). In deze tijd was de handel in voedingsmiddelen strikt gereguleerd door middel van toewijzingen en distributie. Het feit dat er "weer mosselen zijn aangekomen" suggereert een schaarste-economie waarbij de beschikbaarheid van producten niet vanzelfsprekend was. De letter 'M' in het referentienummer en de opmerking over het dossier wijzen op een systematische administratie door de gemeente Amsterdam, waarschijnlijk de afdeling Marktwezen, om de handel op straat te controleren. De Spaarndammerbuurt was destijds een levendige volksbuurt waar straathandel een essentieel onderdeel van de voedselvoorziening vormde.