Officiële circulaire/brief. 25 september 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF). Afd. AFZET
Dict. w.J.S. Typ.BT.
No. 442/'42
Toestel 47.

AAN DE VEILINGEN.

's-GRAVENHAGE, 25 September 1942

In vervolg op onze aan U gezonden circulaire no. 596/'41 d.d. 10 December 1941, deelen wij U mede, dat het bij tuchtbeschikking van de Inspectie voor de Prijsbeheersching te Arnhem en Amsterdam aan de na- volgende kleinhandelaren in het achter de namen vermelde tijdvak is ver- boden, om hetzij zelf, hetzij door middel of tusschenkomst van anderen het beroep van koopman in groenten en/of fruit te oefenen.

Hendrik Beunk, Hoofdstraat 93, Apeldoorn
12- 8-'42 tot 12-10-1942.

Victor Christiaan Wilhelm Brinkhorst, Zutphenschestraatweg 14, Zutphen
1-10-'42 tot 1- 2-1943.

Rijk Bronkhorst, Klarendalscheweg 424, Arnhem
18- 8-'42 tot 13-10-1942.

Lambertus Bernardus Op de weegh, Nordhornschestraat 30, Denekamp
1-10-'42 tot 1- 2-1943.

Carel Frans Schultz, Waterlooplein 95hs., Amsterdam
24- 9-'42 tot 24- 9-1943.

Wij verzoeken U, voorzover het Uw veiling aangaat, de noodige maatregelen te treffen, als bedoeld in bovengenoemde circulaire.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE:
(handgeschreven parafen/handtekeningen)

Rb.V.V.O.
Nº 105/100/7 M. 1942 26/9
(A) 19026 - '41 - K 983 Dit document is een administratieve maatregel uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) was een semi-overheidsorgaan dat tijdens de oorlog de volledige controle had over de productie, distributie en prijsvorming van tuinbouwproducten.

De kern van het document is het opleggen van een tijdelijk beroepsverbod aan vijf met naam genoemde handelaren uit verschillende steden (Apeldoorn, Zutphen, Arnhem, Denekamp en Amsterdam). Deze straf is opgelegd door de Inspectie voor de Prijsbeheersching. Dit wijst erop dat deze personen zich waarschijnlijk schuldig hadden gemaakt aan prijsopdrijving, zwarte handel of het overtreden van de distributieregels.

Door deze informatie naar "De Veilingen" te sturen, zorgde de NGF ervoor dat deze handelaren nergens legaal hun producten konden inkopen, waardoor het beroepsverbod effectief gehandhaafd kon worden. De looptijden van de verboden variëren van twee maanden tot een vol jaar (in het geval van Carel Frans Schultz uit Amsterdam). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een systeem van distributiebonnen en prijsbeheersing. Om schaarste en inflatie tegen te gaan, stelde de bezetter (en de Nederlandse organen die onder hun toezicht stonden) maximumprijzen vast.

Handelaren die probeerden meer winst te maken door producten "buiten de bonnen om" of voor hogere prijzen op de zwarte markt te verkopen, riskeerden zware sancties. De tuchtbeschikking was een veelgebruikt instrument om de grip op de markt te behouden. De NGF werkte hierbij nauw samen met de crisis-controleorganen. De stempels onderaan het document ("Rb.V.V.O." en de datumstempel van 26 september) duiden op de administratieve verwerking door de ontvangende instantie (waarschijnlijk een regionaal bureau van de voedselvoorziening).