Officiële mededeling / circulaire op briefpapier.
Origineel
Officiële mededeling / circulaire op briefpapier. 20 augustus 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (Afdeeling: Prijzen). Een niet nader genoemde veilingsvereniging ("de geadresseerde veilingsvereeniging"). № 105/101/1 M. 1942 21/s
NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE
BANKIER: DE TWENTSCHE BANK N.V.
'S-GRAVENHAGE
POSTREKENING No. 224314
AAN DE GEADRESSEERDE
VEILINGSVEREENIGING.
====================
Afdeeling:
P R I J Z E N .
Dict.: Tj./AKL.-
No. 368/'42.
Rb.V.V.O.
's-Gravenhage, 20 Augustus 1942.
Hierdoor deelen wij U mede, dat de stek-
komkommers, voor zoover het binnenland deze niet afneemt,
geëxporteerd kunnen worden.
De prijs bedraagt f. 8.-- per 100 kg.
NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -
[Handtekening: Poort-] [Handtekening: Vallen.] Dit document is een strikt zakelijke mededeling betreffende de prijsstelling en distributie van een specifiek landbouwproduct (stekkomkommers) tijdens de Duitse bezetting. De kern van de boodschap is dat de overschotten die niet door de binnenlandse markt worden opgenomen, vrijgegeven worden voor de export. De prijs voor deze exportpartijen is vastgesteld op 8 gulden per 100 kilogram. Het document is ondertekend namens de Centrale, vermoedelijk door functionarissen belast met de prijscontrole. Het document dateert uit augustus 1942, een periode waarin de Nederlandse voedselvoorziening volledig onder controle stond van de bezettingsautoriteiten en de daarmee samenwerkende Nederlandse instanties. De **Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale** was een van de centrale organen die de markt reguleerden om schaarste te beheersen en de aanvoer naar Duitsland te stroomlijnen.
De term "stekkomkommers" verwijst naar een specifiek type komkommer, vaak gebruikt voor de inmaak (augurken). De vermelding dat deze geëxporteerd mogen worden wanneer het binnenland ze niet afneemt, moet gezien worden in het licht van de enorme exportdruk naar nazi-Duitsland. Hoewel er sprake was van rantsoenering voor de Nederlandse bevolking, werd een aanzienlijk deel van de landbouwopbrengst als 'overschot' naar het Oosten getransporteerd.
De code "Rb.V.V.O." verwijst naar de Rijksbureaus voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd, de overkoepelende bureaucratische apparaten die de gehele keten van boer tot consument controleerden. Het document illustreert de verregaande centralisatie en prijsbeheersing die kenmerkend was voor de oorlogseconomie.