Getypte brief/adviesnota (doorslag of origineel op kantoorpapier). 3 april 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen-dienst of een vergelijkbare gemeentelijke afdeling). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Amsterdam ("Alhier"). 26/18/2 M.
1

[handgeschreven: extra]

VP/G.

3 April 1939.

Verzoek van H.Martens om
visch te mogen bakken op
markt Dapperplein.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

      Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d.22 Maart jl. om advies ontvangen stuk No.110/5 L.M.1939 heb ik de eer U het navolgende te berichten. Met Uw brief d.d. 30 September 1937 (No.604 L.M.1937) deelde U my mede, dat het aantal vergunningen voor het bakken van visch op markten niet behoort te worden uitgebreid. Op grond daarvan zyn sedertdien een aantal desbetreffende verzoeken van de hand gewezen en het lykt my wenschelyk, om dit ook in het onderhavige geval te doen. Ik heb mitsdien de eer U te adviseeren den adressant te doen berichten, dat zyn verzoek niet voor inwilliging in aanmerking kan komen.

De Directeur, * Taalgebruik: Het document is geschreven in de formele ambtelijke stijl van voor de Tweede Wereldoorlog, met de toen geldende spelling (bijv. "visch", "my", "zyn", "mitsdien").
* Inhoud: De directeur adviseert de wethouder om een negatief besluit te nemen op het verzoek van H. Martens. De reden hiervoor is een beleidsbesluit uit 1937 waarin is vastgelegd dat het aantal standplaatsen waar vis gebakken mag worden op markten bevroren is (geen uitbreiding van het aantal vergunningen).
* Bestuurlijke lijn: Het document illustreert de hiërarchische weg van een verzoek: de burger dient een verzoek in, de wethouder vraagt advies aan de dienstdirecteur, en de directeur adviseert op basis van bestaand beleid. * Locatie: De Dappermarkt (Dapperplein) in Amsterdam-Oost is een van de oudste en drukste markten van de stad.
* Tijdsbeeld: April 1939. Nederland bevindt zich in de laatste maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De economische regulering op markten was streng om overaanbod en overlast (geur, brandgevaar van visbakken) te beperken.
* Wethouder voor de Levensmiddelen: In deze periode was de wethouder voor Levensmiddelen verantwoordelijk voor de distributie, marktwezen en volksvoeding, een post die in de crisisjaren en de naderende oorlogsdreiging van groot belang was.