Ambtelijke brief/memo 16 augustus 1909 J. Renz, Marktopzichter Den Heer Inspecteur Dapperstraat
16 Aug: 1909

Den Heer
Inspecteur

Aangaande het verzoek van Mej: E. Blitz pl: n: 124,
zou ik U in overweging willen geven, het verzoek
om vervanging niet toe te staan. De reden hiervan
is dat er allereerst geen doktersverklaring
overlegd is, en ten tweede terwijl Mej: Blitz
met vacantie was en haar zuster van haar
plaats gebruik maakte (wat mogelyk is om-
dat er uitgezonderd zaterdag voldoende plaatsen
open zijn) controleur Reyenga een dagplaats
à f. 0.15 van haar vorderde de zuster van Mej:
Blitz (de Haan) daar nogal gebelgd over was, en
zy dat wel even in orde zou maken dat zy haar
zuster vervangen mocht. Wanneer de zuster van
Mej: Blitz van Maandag t/m Vrydag van
plaats 124 gebruik maakt, moet er m:i: een
dagplaats voor betaald worden. Zaterdags
wordt de plaats aan de daarop voor die
dag rechthebbende toegewezen -

Marktopz.
J. Renz. In deze brief adviseert de marktopzichter van de Dapperstraat de inspecteur om een verzoek tot officiële vervanging van Mejuffrouw E. Blitz (houder van marktplaats 124) af te wijzen. De opzichter voert hiervoor twee redenen aan:

1. Gebrek aan bewijs: Er is geen doktersverklaring overlegd die de noodzaak voor vervanging (wegens ziekte) staaft.
2. Omzeilen van leges: Tijdens de vakantie van Mej. Blitz nam haar zus (mevr. De Haan) de plek in. Toen de controleur hiervoor het verschuldigde staangeld voor een 'dagplaats' (15 cent) opeiste, reageerde de zus verontwaardigd. De opzichter vermoedt dat de aanvraag voor officiële vervanging enkel bedoeld is om onder deze dagelijkse kosten uit te komen.

De opzichter concludeert dat voor gebruik op maandag t/m vrijdag gewoon betaald moet worden als dagplaats, en dat de plek op zaterdag gereserveerd is voor de reguliere rechthebbende. De Dappermarkt in Amsterdam was aan het begin van de 20e eeuw (opgericht in 1910 als officiële markt, maar daarvoor al druk bezocht) een streng gereguleerde plek. Marktmeesters en opzichters hielden nauwlettend toezicht op de toewijzing van plaatsen en de afdracht van marktgeld.

Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse bureaucratie en de kleine conflicten tussen marktkooplieden en het marktbestuur. Het bedrag van 15 cent lijkt naar huidige maatstaven nihil, maar was in 1909 een reëel bedrag voor een dagplaats. De eis voor een "doktersverklaring" toont aan dat het recht op een vaste standplaats strikt persoonlijk was; men kon niet zomaar een familielid de zaken laten waarnemen zonder dat daar financiële of administratieve gevolgen aan verbonden waren. Aangaande het (Inspecteur) E. Blitz J. Renz