Handgeschreven ambtelijke notitie / conceptbrief. 28 oktober 1943. Heffing brandstoffen-marktgeld.

A’dam, 28/10 43
W. b. M.
[in rode inkt:] 21/24/2

Onder terugzending van het met uw kantbrief dd. 11 Oct. jl. om advies ontvangen stuk No 805 Z.M. heb ik de eer u te berichten, dat het Buiksloterhamkanaal bij besluit van B en W dd. 18/1 43 No 1055 bny, is aangewezen als tijdelijke hulpmarkt van de brandstoffenmarkt.

Ingevolge art. 3 van de Verord. op de Heffing is t. a. v. de Brandstoffenmarkt een belasting verschuldigd wegens het innemen van een plaats in het als markt aangewezen openbare gemeentewater.

Of dit water niet aan den openbaren weg grenst, zoals in het onderhavige geval, doet niet De tekst betreft een juridisch-administratief advies over de toepasbaarheid van marktgelden op een specifieke locatie. De kern van het betoog is dat het Buiksloterhamkanaal door een officieel besluit van Burgemeester en Wethouders (B en W) de status van 'tijdelijke hulpmarkt' heeft gekregen. Hierdoor treedt de "Verordening op de Heffing" in werking. De auteur verduidelijkt dat de belasting verschuldigd is voor het gebruik van het openbare gemeentewater als marktplaats, ongeacht of dit water direct aan een openbare weg grenst. De zin breekt abrupt af bij "doet niet", wat in deze context aangevuld moet worden met "ter zake" (is niet relevant). Het document stamt uit de Tweede Wereldoorlog (1943), een periode van grote schaarste aan brandstoffen zoals kolen en hout. Vanwege de noodzakelijke centrale distributie werden in Amsterdam diverse waterwegen aangewezen als tijdelijke overslag- en marktplaatsen. Het Buiksloterhamkanaal in Amsterdam-Noord was door zijn industriële ligging en bereikbaarheid per schip een logische keuze als hulpmarkt. Dit document toont aan dat de gemeentelijke bureaucratie en belastinginning gedurende de bezettingsjaren strikt werden gehandhaafd volgens de bestaande verordeningen.