Handgeschreven notitie of fragment. . 1 .
_____ = 1

. 2
_____ = 2

3 = 3 Het document toont een eenvoudige numerieke reeks (1, 2, 3) waarbij elk groot geschreven cijfer wordt gelijkgesteld aan een kleinere versie van zichzelf.
* Schrijfstijl: De linkercijfers zijn met veel aanzet en in een sierlijk schrift geschreven. De '2' heeft een klassieke krul en de '3' eindigt in een prominente, decoratieve lus.
* Opmaak: De eerste twee regels zijn voorzien van een horizontale lijn onder het grote cijfer, wat kan duiden op een breuknotatie (zonder noemer) of, waarschijnlijker, een methode om de cijfers van elkaar te scheiden. Bij het cijfer '3' ontbreekt deze lijn, mogelijk door ruimtegebrek aan de onderzijde van het fragment.
* Interpunctie: Er zijn diverse punten zichtbaar naast de cijfers 1 en 2, die mogelijk dienen als markering of onderdeel zijn van een specifieke notatiewijze. Gezien de aard van de notitie — een simpele herhaling van cijfers in verschillende formaten — zou dit een 'probatio pennae' (pentest) kunnen zijn, waarbij de schrijver de dikte van de inktvloei en de flexibiliteit van de penpunt testte. In een archiefcontext worden dergelijke fragmenten vaak aangetroffen als losse inleggers, gebruikt voor snelle tellingen of als tijdelijke labels bij het ordenen van documenten. De perforatie aan de onderzijde wijst op een massaproductie-notitieblokje, wat gebruikelijk was in administratieve omgevingen vanaf het einde van de 19e eeuw.