Ambtelijk memowaatje / interne notitie op ruitjespapier. [Linksboven:]
Mr. Ströer
Spoedig advies ~~[onleesbaar]~~ 30/9

[Midden boven, groot monogram:]
MD

[Midden:]
Kan voor een vaste plaats in
aanmerking komen.

[Linksonder de hoofdtekst:]
accord. [onleesbare naam/krabbel] 15/10 '43
Opgez. per 29/10 '43 [Paraaf AR]
Aanhouden tot 1/11 '43.
[Paraaf HS]
Opb. [onleesbaar] 1/11 '43

[Onder aan de tekst, midden:]
[Monogram MD]

[Rechtsonder de hoofdtekst:]
14/10 '43
de amb.
Ströer

[Helemaal rechtsonder:]
welk artikel?
Schumann D Dit document is een typisch voorbeeld van een intern administratief "loopbriefje" of een reeks kanttekeningen op een dossierstuk binnen een ambtelijke organisatie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De chronologie van de aantekeningen laat het volgende proces zien:
1. 30 september: De persoon met initialen 'MD' vraagt Mr. Ströer om spoedig advies.
2. 14 oktober: Ströer geeft als advies dat de betreffende persoon (die niet bij naam wordt genoemd, maar over wie het brondossier waarschijnlijk ging) "voor een vaste plaats in aanmerking" kan komen.
3. 15 oktober: Dit advies krijgt een 'accord' van een derde partij.
4. Eind oktober: Administratieve verwerking volgt (verzending op de 29e, aanhouden tot de 1e november).
5. 1 november: MD reageert opnieuw.
6. Onderaan: Schumann (geparafeerd door D) stelt een kritische vraag: "welk artikel?". Dit suggereert dat er een juridische of reglementaire basis moet worden gevonden voor de benoeming op die "vaste plaats".

De verschillende handschriften en kleuren inkt tonen aan dat het document langs minstens vier of vijf verschillende personen is gegaan. De datum 1943 plaatst dit document midden in de Duitse bezetting van Nederland. De namen "Ströer" en "Schumann" duiden mogelijk op personen van Duitse afkomst of pro-Duitse ambtenaren die binnen het bestuursapparaat waren aangesteld (zoals bij de Rijkscommissariaat of een van de departementen).

De term "vaste plaats" verwijst naar een vaste aanstelling in de overheidsdienst. In 1943 was de controle op dergelijke aanstellingen streng; ambtenaren moesten voldoen aan specifieke politieke eisen (zoals de Ariërverklaring en loyaliteit aan de nieuwe orde). De vraag "welk artikel?" van Schumann wijst op de bureaucratische precisie en de noodzaak om besluiten te funderen op de op dat moment geldende (vaak door de bezetter aangepaste) regelgeving en verordeningen.