Getypt afschrift van een verzoekschrift/brief. 25 november 1943. Afschrift.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE
2de Adelheidstraat 300
'S-GRAVENHAGE.

Amsterdam 25/11'43

M.H.
Op advies van den Heer Ter Haar, Inspecteur van het Marktwezen, voor-
zitter der Gemeentelijke Vischverdeelingscommissie te Amsterdam richt
ik mij tot U om beleefd Uw aandacht te vragen voor het volgende.
Ik heb mijn leven lang(ik ben 49) garnalen gepeld en mosselen gekookt
en en detail verkocht, hiermede moest mijn gezin verzorgd worden daar
mijn man volslagen invalide is(voor Duitscland, werkverschaffing enz,
afgekeurd) en mijn kinderen minderjarig waren, momenteel heb ik alleen
nog de zorg voor mijn invaliden man.
Aan de Gem.Visch Markt heb ik een toewijzing garnalen(30 kg) dit komt
hierop neer, dat ik thans eens per 3 weken 30 kg garnalen ontvang, waar-
aan ik f6.- kan verdienen. Regelmatig wordt mij in de Gem.Afslag een
vischtoewijzing geweigerd, ofschoon ik verklaringen kan overleggen van
C.Roosenman, A'dam, dat ik in de basisjaren regelmatig garnalen, aal,
gerookte bot etc. van hem heb betrokken, van M.de Groot, Monnikendam, idem,
idem voor gerookte visch, van P.Lein, Monnikendam, idem, idem.
Voorts zijn Puul Mooyer en E.Goedhart bereid mondelinge verklaringen
te geven. Al met al meen ik inderdaad recht te hebben op een toewijzing
van gerookte visch, waarvan ik altijd zeer behoorlijke hoeveelheden
tegen goede prijzen heb verkocht in mijn winkel, 1ste Goudsbloemdwars-
straat 3, A'dam alsmede op een toewijzing verse zeevisch en garnalen.
In de verwachting, dat U mijn verzoek een redelijke en rechtvaardige
beslissing in deze te willen nemen, en na gedaan onderzoek, mij van het
resultaat op de hoogte te stellen, in welwillende overweging zult nemen
verblijf ik
Hoogachtend
w.g. H.P.M.Licht-v.d.Poel,
Willemsstraat 20 II
Amsterdam C

Voor eensluidend afschrift
NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
[onleesbare handtekening]
BS In deze brief wendt H.P.M. Licht-van der Poel zich tot de Nederlandsche Visscherijcentrale met een dringend verzoek om een verhoging van haar vis-toewijzingen. De schrijfster onderbouwt haar verzoek met zowel sociaal-economische als historische argumenten:

• Persoonlijke omstandigheden: Zij is de kostwinner voor haar gezin omdat haar man volledig invalide is verklaard (onder meer afgekeurd voor de Arbeitseinsatz/werkverschaffing in Duitsland). De huidige inkomsten uit de beperkte garnalentoewijzing (6 gulden per drie weken) zijn volstrekt onvoldoende.
• Bedrijfshistorie: Zij wijst op haar jarenlange ervaring in de visdetailhandel en haar winkel in de 1ste Goudsbloemdwarsstraat in de Jordaan. Om recht te hebben op toewijzingen tijdens de bezetting, moest men aantonen ook in de 'basisjaren' (de jaren voor de oorlog) actief te zijn geweest in de branche.
• Bewijsvoering: Zij voert verschillende leveranciers uit Amsterdam en Monnikendam aan (waaronder bekende namen uit de vissector zoals Mooyer en De Groot) die kunnen getuigen van haar vroegere handelsactiviteiten. Dit document is een treffend voorbeeld van de bureaucratische realiteit tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De schaarste aan voedsel en goederen leidde tot een streng centraal geregeld distributiesysteem.

De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was een van de crisisorganisaties die de productie en verdeling van vis moesten controleren. Ondernemers waren volledig afhankelijk van de 'toewijzingen' door dergelijke instanties. De brief toont de kwetsbare positie van kleine zelfstandigen, met name vrouwen die probeerden hun gezin te onderhouden onder extreem moeilijke omstandigheden. Het noemen van de invaliditeit van de man als reden voor afkeuring voor werk in Duitsland was een cruciaal argument om de gunst van de instanties te winnen dan wel noodzaak aan te tonen. De genoemde locaties (Willemsstraat, Goudsbloemdwarsstraat) situeren dit verhaal in het hart van de toenmalige Amsterdamse volksbuurt de Jordaan.