Handgeschreven ambtelijk advies/notitie op een los blad. 1 oktober 1943 (volgens aantekening onderaan). op de Vischmarkt geheel
onbekend. Zij heeft de
laatste jaren in beperkte
mate in garnalen gehandeld,
doch haar hoofdbron van
inkomsten was de ijsver-
koop. Ook dezen zomer
heeft zij regelmatig met
ijs gehandeld.
Op deze grond [tussenvoeging: adviseert]
de vergunningscommissie
om haar verzoek af te
wijzen, met welk advies
ik mij kan verenigen.
Ik geef u beleefd in
overweging op het
onvoldoende verzoek
afwijzend te beschikken.

[Paraaf: onleesbaar, mogelijk ∆∆]

[In rode inkt:]
Hoe zit het met de verklaring
van 2 andere personen?

[In donkere inkt/potlood:]
Stukken met
bericht.
1-10-’43
de Haan

[Onderaan:]
Geen stukken in archief. [Paraaf: Q]

--- Het document betreft een negatief advies over een verzoekschrift, waarschijnlijk voor een standplaats- of handelsvergunning op de "Vischmarkt" (vismarkt). De argumentatie voor de afwijzing is tweeledig:
1. De verzoekster is een onbekende verschijning op de bewuste markt.
2. Haar handelsactiviteiten in visproducten (garnalen) zijn zeer beperkt; haar feitelijke broodwinning komt uit de verkoop van ijs.

De ambtenaar die het stuk opstelt, sluit zich aan bij het negatieve advies van de 'vergunningscommissie'. Interessant is de rode kanttekening waarin gevraagd wordt naar verklaringen van "2 andere personen", wat duidt op een proces van hoor en wederhoor of het natrekken van referenties. De uiteindelijke afhandeling vindt plaats op 1 oktober 1943 door een persoon genaamd 'de Haan'. De opmerking "Geen stukken in archief" suggereert dat bij een latere controle de bijbehorende bewijsstukken of het oorspronkelijke verzoekschrift niet meer aangetroffen zijn.

--- Het document dateert uit oktober 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de handel streng gereguleerd door zowel schaarste als bezettingsmaatregelen. De Vischmarkt is een veelvoorkomende straatnaam in Nederlandse steden (zoals Groningen, Leiden of Utrecht), maar de exacte locatie wordt hier niet genoemd.

De focus op ijsverkoop versus visverkoop is opmerkelijk; mogelijk werd er strenger getoetst op 'echte' visbewijzen om de schaarse marktplaatsen te verdelen. De bureaucratische taal ("beleefd in overweging geven", "afwijzend te beschikken") is typerend voor de Nederlandse ambtelijke stijl uit de eerste helft van de 20e eeuw.