Het document toont een gedetailleerd financieel overzicht van de geplande uitgaven voor de marktdienst in 1921. De meest opvallende observatie is de enorme stijging van het totale begrotingsbedrag: van f 57.332,49 in 1920 naar f 138.179,39 in 1921.

Deze stijging wordt grotendeels verklaard door een substantiële uitbreiding van het personeelsbestand (artikel 2). Er wordt specifiek budget vrijgemaakt voor een chauffeur, een helper, zes vaste werklieden en maar liefst twintig "groentenschoonmaaksters". Deze laatste groep vormt met f 32.000,- de grootste nieuwe kostenpost. De uitbreiding van het personeel werkt door in andere posten, zoals uniformkleding (artikel 3), vakantietoeslagen (artikel 4) en kantoorbenodigdheden (artikel 6).

Daarnaast is er sprake van een actieve loonpolitiek, waarbij onder de post 'Transport' (vermoedelijk voortvloeiend uit de vorige pagina van de begroting) diverse periodieke salarisverhogingen voor verschillende rangen (h t/m q) nauwkeurig worden toegelicht.

Dit begrotingsstuk stamt uit de periode net na de Eerste Wereldoorlog, een tijd waarin de Nederlandse overheidstaken op lokaal niveau sterk werden uitgebreid en geprofessionaliseerd. De "Dienst van het Marktwezen" was verantwoordelijk voor het reilen en zeilen op de gemeentelijke markten.

De specifieke aanstelling van twintig groentenschoonmaaksters suggereert dat de marktdienst in 1921 een grotere rol op zich nam in de kwaliteitscontrole of de verwerking van producten, of dat er strengere hygiëne-eisen werden gesteld aan de markthandel. De terminologie ("hooger geraamd") en de vergelijking met het "rekeningcijfer" (de werkelijke uitgaven) van twee jaar eerder duiden op een zorgvuldig administratief proces waarbij de begroting werd bijgesteld op basis van historische gegevens en actuele beleidswijzigingen.