Dit document biedt een kwantitatief overzicht van de populariteit van verschillende toneelstukken in de laatste drie maanden van 1935.
* Variatie in succes: Er is een grote spreiding in bezoekersaantallen. Voorstellingen zoals De Beul trokken over meerdere avonden zeer veel publiek (totaal ruim 6000 over de verschillende categorieën), terwijl La Gloire van Rostand met slechts 209 bezoekers ondermaat presteerde.
* Programmering: Het programma is een mix van internationale klassiekers (Shakespeare, Sophokles, Molière) en destijds moderne stukken (Shaw, Lagerkvist, Heijermans).
* Classificatie: De letters 'a' t/m 'f' verwijzen vermoedelijk naar verschillende abonnementsseries, rangen of producerende gezelschappen (zoals het huisgezelschap versus gastoptredens). Opvallend is dat hetzelfde stuk in verschillende categorieën heel anders scoort qua daggemiddelde.
* Publiekstrekkers: Klassiekers als Elektra en moderne drama's zoals De Beul blijken effectieve 'crowd-pleasers' te zijn met gemiddelden boven de 800 personen per voorstelling.

In de jaren dertig vormde de Stadsschouwburg (hoogstwaarschijnlijk die van Amsterdam, gezien de schaal en het repertoire) het middelpunt van het Nederlandse culturele leven. Ondanks de economische crisis van de jaren '30 bleef het theaterbezoek een belangrijke sociale en culturele bezigheid voor de burgerij.

De data reflecteert de overgangsperiode in het theater waarin zowel traditioneel Frans en klassiek repertoire als meer experimentele en sociaal-kritische werken (zoals die van Lagerkvist of Heijermans) naast elkaar bestonden. Deze statistieken werden door de directie gebruikt om de commerciële haalbaarheid van stukken te evalueren en de programmering voor volgende seizoenen af te stemmen. De aanwezigheid van namen als Dumas en Shaw toont de sterke oriëntatie op de Europese toneeltraditie aan.