Ambtsverslag / Administratief rapport. 23 november 1940. Vervanging.
In hoofdzaak is vergunning tot vervanging aangevraagd en verleend voor veiling bezoek.
Slechts enkele plaatshouders deden dit om andere redenen. n.l. 3 voor het verrichten van huiselijke bezigheden,
3 voor het gebruiken van maaltijden,
2 om gezondheidsredenen en
1 voor organisatie werk.
21 der plaatshouders met vervanging vergunning, gaven op, dat zij dentijd, hen daarin toegestaan, behalve voor veilingbezoek, ook voor het nuttigen van maaltijden gebruikten.
Dat 48% der veiling-bezoekende plaatshouders geen vergunning tot vervanging hebben aangevraagd komt, omdat zij daarvoor geen vertrouwd persoon kunnen aanwijzen.

Bergplaatsen.
In de meeste gevallen beschikt de standplaatshouder over een bergruimte, waar hij zijn handel kan verzorgen en zoo noodig bewaren kan.
Dit kan zijn de loods van den verhuurder van handkar of bakfiets, waarop wordt uitgestald; danwel een bergplaats door den vergunninghouder alleen, of in combinatie met anderen gehuurd.

Bloemstukken.
anders dan losse bossen bloemen worden door de standplaatshouders niet geleverd. Zelfs in de winkels, als zij die er bij hebben, doen zij niet veel meer dan de bloemen zooals die van de veiling komen overbossen en potplanten verkoopen.
Een passend lint moet van potplanten of losse bloemen, al of niet in een mand of vaas geplaatst, een bloemstuk maken.
Het samenstellen van goede bloemstukken (bindwerk) eischt een prima opleiding, goede smaak, veel vakkennis en goed betalende klanten, vier voorwaarden, die bij een bloemenstandplaatshouder, althans te samen, niet gevonden worden.
Twee standplaatshouders hebben op begraafplaatsen, graven in onderhoud, terwijl één door onderhoud van tuinen wat tracht bij te verdienen.

(Rechterpagina: Tabel)

Naar hun wijze van werken kunnen de plaatshouders in de volgende groepen worden onderverdeeld.

Drie kooplieden van de markt in de Ten Katestraat hebben vergunning om na markttijd, op het marktterrein, een standplaats in te nemen, tot het tijdstip van winkelsluiting. Voor hen is de standplaats bijzaak, zoodat twee van hen in groep 1 en één in groep 6 is ingedeeld.

Amsterdam 23 November 1940
De Controleur Marktopzichter
(handtekening) * Taalgebruik: Het document is geschreven in de toen gangbare ambtelijke spelling (bijv. "zoo", "etaleeren", "dentijd"). De toon is zakelijk, observerend en enigszins neerbuigend ten opzichte van de artistieke kwaliteiten van de marktkooplieden ("bindwerk eischt... smaak... die bij een bloemenstandplaatshouder... niet gevonden worden").
* Inhoudelijke focus: De nadruk ligt op de logistieke kant van het marktleven: wie vervangt de koopman als hij naar de veiling is, waar wordt de voorraad opgeslagen en hoe verhoudt de standplaats zich tot het 'venten' (langs de deuren gaan).
* Sociaal-economisch beeld: Het document schetst een gedetailleerd beeld van de Amsterdamse bloemenhandel in 1940. Er is een duidelijke hiërarchie tussen de eenvoudige venter, de standplaatshouder en de winkelier. Ook de precaire economische positie van sommigen komt naar voren (onderhoud van graven als bijverdienste). * Historische context: Het rapport is gedateerd op 23 november 1940. Nederland was op dat moment ruim een half jaar bezet door nazi-Duitsland. Hoewel het rapport puur administratief oogt, past het in de sfeer van toenemende regulering en inventarisatie door de overheid tijdens de bezettingsjaren.
* Locatie: De vermelding van de Ten Katestraat duidt op de bekende dagmarkt in Amsterdam-West, die nog steeds bestaat.
* Functie: Dit document diende waarschijnlijk als interne rapportage voor de gemeentelijke marktdienst om de effectiviteit van vergunningen en de aard van de ambulante handel te controleren. De gedetailleerde statistieken (percentages) wijzen op een grondige bureaucratische controle op de marktkooplieden.