November 1942 (tabel) en januari 1943 (voorgestelde ingangsdatum). -3-

Voorts vreesde men, dat wanneer de grossiers werden verplicht om op het Hoofdkantoor te betalen, hierdoor een regelmatige inning zou worden verstoord, omdat de grossiers niet de moeite zouden nemen om naar kantoor te komen.

Dit nu, is naar onze meening, zuiver een kwestie van opvoeding, van gewoonte. Wanneer men niet beter wist, zou niemand eenige verwondering toonen, wanneer de betreffende gelden uitsluitend op het Hoofdkantoor konden worden betaald. Dit blijkt trouwens wel bij de betaling der entrée-gelden; het kantoor hiervoor is direct naast het hoofdkantoor gelegen en alle handelaren moeten aldaar hun entrée-geld betalen, voordat zij toegang tot de markt kunnen krijgen. Hierbij moet echter worden vermeld, dat de groothandelaren hier slechts eenmaal per jaar behoeven te komen, omdat zij allen jaarkaarten hebben.

Onderstaand geven wij een overzicht van het totaal aantal betalingen per dag van huren en plaatsgelden, gerubriceerd naar de data, verspreid over een maand.

Aantal betalingen van huren per dag in November 1942:

====================================================

Er is naar onze meening alle aanleiding om den groothandel op de Centrale Markt voor te schrijven, dat de betalingen van 1 Januari 1943 af uitsluitend op het Hoofdkantoor van den Dienst of door overschrijving op de girorekening 74 kunnen plaatsvinden. Daarbij behoort te worden * Inhoud: Het document pleit voor een centralisatie van betalingen. De opsteller redeneert dat de vrees voor betalingsachterstanden onterecht is en dat het een kwestie van gewenning is voor de handelaren. Om dit te onderbouwen wordt een statistisch overzicht gegeven van de dagelijkse betalingen in november 1942.
* Argumentatie: Er wordt verwezen naar de bestaande praktijk van entreegelden, die ook centraal worden geïnd. De lage frequentie van betalingen (gemiddeld zo'n 10 tot 12 per werkdag) suggereert dat centralisatie geen grote logistieke problemen zal geven.
* Modernisering: De tekst moedigt het gebruik van de "girorekening" aan, wat in die tijd een moderniseringsslag in de administratie betekende. Dit document stamt uit november/december 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De "Centrale Markt" verwijst vrijwel zeker naar de Centrale Markthallen in Amsterdam (aan de Jan van Galenstraat), die destijds het hart vormden van de voedseldistributie. In deze periode was de markt onderworpen aan strikte distributieregels en toezicht. De voorgestelde wijziging om betalingen te centraliseren of via giro te laten verlopen, past in een breder patroon van toenemende bureaucratisering en controle op geldstromen tijdens de oorlogsjaren. De zakelijke, bijna dwingende toon ("voorschrijven") is kenmerkend voor ambtelijke correspondentie uit deze tijd.