Administratief rapport/staat van aanvoer en prijzen. De Directeur van het Marktwezen. [Stempel linksboven:] Nº 1228 M. 1920.
[Rechtsboven:] Amsterdam, 15 Mei 1920 [Handgeschreven boven '15': 17]

Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen,

Aanvoer aardappelen

Aanvoer op 10 Mei 1920
~~150.710 8,5- 9,8 cent 133.000 8,9-10 cent 283.710~~
[Handgeschreven boven deze regel:] 202.720 8.7 10 7.000 209.720

Prys van de bonten voor beide markten 17 / cent per K.G.
" " " zandaardappelen 5,7 " " " "
" " " Zeeuwsche Bravo's [handgeschreven: 13.9] ~~12,1~~ " " " "
" " " Redstar [handgeschreven: 8.5] ~~8,7~~ " " " "
" " " Zeeuwsche Industrie 8,6 " " " "
" " " Borgers [handgeschreven: 9.5] ~~9,9~~ " " " "

De Directeur van het Marktwezen, Dit document is een intern verslag van het Amsterdamse Gemeentelijk Marktwezen. Het geeft een gedetailleerd overzicht van de dagelijkse aardappelaanvoer op de twee belangrijkste markten: de specifieke Aardappelenmarkt en de algemene Groentenmarkt.

Belangrijke observaties uit de data:
1. Volatiliteit: Er is een grote variatie in dagelijkse aanvoer, variërend van circa 108.000 kg tot ruim 480.000 kg.
2. Correcties: Het document is na het typen grondig herzien. Met name de gegevens van 10 mei zijn drastisch aangepast; de aanvoer op de Groentenmarkt bleek veel lager (7.000 kg in plaats van 133.000 kg), wat het totaalcijfer voor die dag aanzienlijk naar beneden bijstelde.
3. Prijsvorming: De prijzen voor consumptieaardappelen schommelen tussen de 8,3 en 10,2 cent per kilo. De specifieke rassen (zoals Zeeuwsche Bravo's) zijn duurder, met uitschieters tot bijna 14 cent.
4. Rassen: Het document maakt onderscheid tussen "bonten" (gemengde partijen), zandaardappelen en specifieke kwaliteitsrassen zoals Bravo's en Redstar. In 1920, kort na de Eerste Wereldoorlog, was de voedselvoorziening in Nederland nog steeds een punt van grote politieke aandacht. Hoewel de strikte rantsoenering van de oorlogsjaren grotendeels was afgebouwd, bleven prijzen van basisbehoeften zoals aardappelen onder streng toezicht staan van de gemeente ("Levensmiddelenbeheer").

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had de taak om te zorgen dat er voldoende aanbod was tegen betaalbare prijzen om sociale onrust te voorkomen. De "Directeur van het Marktwezen" rapporteerde daarom frequent over de fysieke voorraden die de stad binnenkwamen. De Zeeuwse rassen die vermeld worden, duiden op een belangrijke handelsstroom vanuit de Zeeuwse kleigebieden naar de hoofdstad. De handgeschreven correcties suggereren een dynamische administratie waarbij voorlopige cijfers direct werden aangepast aan de realiteit van de marktmeesters ter plaatse.