Ambtelijke notitie / intern memo. 21 maart 1939. No 20/9/1/M 1939

Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.

Genoemde v. Kessen is als marktbezoeker op Lindengracht en Westerstraat onbekend.
v. Kessen heeft echter een stallinkje bij een v. Westerstraat No 388, voor de Lindengracht staat hij niet ingeschreven.
Volgens mij kan hij als hij een vergunning van de brandweer heeft, geregeld een plaats op de markt krijgen wat betreft Wst., en gedurende de wintermaanden ook wel op Lindengracht.

A’dam 21-3-’39

[Ondertekening: Neuwhof] In deze handgeschreven notitie rapporteert een ambtenaar (waarschijnlijk werkzaam bij de gemeentelijke marktdienst) aan de Inspecteur van het Marktwezen over de status van een persoon genaamd v. Kessen. Uit het onderzoek blijkt dat v. Kessen momenteel niet geregistreerd staat als regelmatige koopman op de markten van de Lindengracht en de Westerstraat.

Er wordt echter opgemerkt dat hij wel beschikt over een 'stallinkje' (een opslagplaats voor marktmateriaal) nabij Westerstraat nummer 388. De schrijver van de notitie adviseert positief over het toewijzen van een vaste marktplaats op de Westerstraatmarkt (afgekort als 'Wst.'), onder de voorwaarde dat de betrokkene over een vereiste brandweervergunning beschikt. Voor de Lindengrachtmarkt wordt gesuggereerd dat er in de minder drukke wintermaanden wellicht ook plek voor hem is. Dit document biedt een inkijkje in de Amsterdamse marktregulering aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog (maart 1939). De Lindengracht en de Westerstraat zijn iconische locaties voor de Amsterdamse straathandel in de Jordaan.

De notitie illustreert de strikte bureaucratische controle op marktplaatsen: men moest niet alleen ingeschreven staan bij de marktdienst, maar ook voldoen aan veiligheidseisen (de genoemde brandweervergunning). Het bezit van een 'stallinkje' in de nabijheid van de markt was vaak een indicatie van een langdurige verbondenheid met de buurt of de handel, wat meewoog in de besluitvorming over het toekennen van schaarse marktplaatsen.