Brief op briefpapier van een handelsonderneming. Amsterdam, 3 augustus 1939. L. w. d. Zee, Vischhandel, Commelinstraat 86 hs, Amsterdam. No. 26/72/M. 1939 4/8
L. w. d. ZEE
VISCHHANDEL
Commelinstraat 86 hs, Amsterdam
Telefoon 55389

A.dam 3-8-1939 ni insp.

Wel. Edel. Gestrenge Heer!

Ondergetekende standplaatshouder in de Dapperstraat,
met haring en gerookte visch.
Verklaart hiermede als dat zijn schoonvader hem
2 dagen per week bijstaat, dit is op woensdag en Zaterdag
gedurende reeds 5 jaren, nu wil het geval dat de
Marktmeester heeft gezegd dat ik daarvoor vergunning
van U. E. moest hebben
Gaarne had ik uw toezegging daarvoor, anders zou hij
in de steun moeten
Mijn schoonvader heeft nog een oud holl. karakter
liever werk als steun: Hij is al haast 70 jaar en een flinke hulp,
nu verdient hij bij mij en zijn pensioen net genoeg
om er van te komen.
En nu is mijn vrouw een 4 weken voor zenuwen reumathiek
naar buiten voor rust.
Dus die hulp mis ik nu ook; hoopende dat u verzoek
gunstig in overweging moge nemen.
Hoog Achtend
U D.w. Dn. L. v. d Zee 26
Bij voorbaat mijn dank In deze brief verzoekt visboer L. van der Zee om officiële toestemming voor de hulp die hij krijgt van zijn bijna 70-jarige schoonvader op de Dappermarkt in Amsterdam. De marktmeester heeft hem erop gewezen dat deze informele hulp, die al vijf jaar standhoudt op woensdagen en zaterdagen, een vergunning vereist.

De brief is een mooi voorbeeld van de tijdsgeest en de persoonlijke omstandigheden van de kleine middenstander in de late jaren '30. Van der Zee voert morele en economische argumenten aan:
1. Arbeidsethos: De schoonvader heeft een "oud Hollands karakter" en werkt liever dan dat hij van de staatssteun afhankelijk is.
2. Financiële noodzaak: De bijverdienste vult het pensioen van de schoonvader aan tot een leefbaar niveau.
3. Familiale nood: De vrouw van de schrijver is voor vier weken herstellende van "zenuwen reumathiek" (zenuwreuma), waardoor de hulp van de schoonvader onmisbaar is geworden voor de bedrijfsvoering.

De toon is uiterst beleefd en respectvol, zoals gebruikelijk in correspondentie met de overheid in die tijd. De brief is geschreven op 3 augustus 1939, minder dan een maand voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak met de inval in Polen. Nederland bevond zich nog in de naweeën van de Grote Depressie. De "steun" waar de schrijver naar verwijst, was de karige werklozenzorg uit die tijd, die vaak als vernederend werd ervaren door de strenge controles en het sociale stigma.

De Dappermarkt was (en is) een van de drukste markten van Amsterdam. De strikte handhaving van de marktmeester op het gebied van vergunningen voor helpers toont aan hoe gereguleerd de handel was, zelfs binnen familiesituaties. De vermelding van de vrouw die "naar buiten" is voor rust, duidt vaak op een kuuroord of rusthuis op het platteland, wat destijds een gangbare behandeling was voor overspanning of reumatische klachten. Gemeente Amsterdam