Verordening (overheidsbesluit). Omstreeks 1940 (gebaseerd op de verwijzing naar verordeningen no. 23/1940 en no. 3/1940). Verordening van de Secretarissen-Generaal van de Departementen van Landbouw en Visscherij en van Binnenlandsche Zaken betreffende het benutten van afvalstoffen.

Op grond van par. 1 der verordening no. 23/1940 en in overeenstemming van par. 2 en 3 der verordening no. 3/1940 van den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied wordt bepaald:

Artikel 1.
In deze verordening wordt verstaan onder:
1o. "Secretaris-Generaal: De Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij;
2e. "afvallen van levensmiddelen": aardappelschillen, groenten, afvallen, waaronder begrepen groenten, welke op de veilingen de vastgestelde minimum-prijzen niet hebben opgebracht, fruitafvallen, vleesch-, visch- en broodresten en alle andere etensresten, beenderen daaronder begrepen.

Artikel 2.
1. Onverminderd het bepaalde bij of krachtens eenige ander wettelijk voorschrift is een ieder verplicht alle te zijner beschikking staande afvallen van levensmiddelen te bewaren en ter beschikking te houden en de cadavers van door hem gehouden honden en katten ter beschikking te stellen van het bestuur van de gemeente, op welker grondgebied de afvallen en cadavers aanwezig zijn, dan wel van den houder eener vergunning als bedoeld in artikel 4, lid 1.
2. De verplichting tot het bewaren en ter beschikking houden van afvallen van levensmiddelen geldt niet ten aanzien van afvallen van levensmiddelen, welke afkomstig zijn van de huishouding van den houder en door dezen bestemd zijn tot voedingsmiddelen voor personen of dieren, die tot zijn huishouding of bedrijf behooren.
3. De verplichting tot het bewaren en ter beschikking houden van afvallen van levensmiddelen, geldt eveneens niet ten aanzien van afvallen van levensmiddelen, welke niet afkomstig zijn van de huishouding van den houder en door dezen bestemd zijn om te worden gebruikt in zijn huishouding of bedrijf of door hem in de normale uitoefening van zijn bedrijf verhandeld plegen te worden, onder voorwaarde, dat door den houder ten aanzien van de afvallen wordt gehandeld overeenkomstig de door den Secretaris-Generaal, zoo noodig, te geven voorschriften.
4. De voorschriften bedoeld in het derde lid, zullen uitsluitend worden afgekondigd in de Nederlandsche Staatscourant.

Artikel 3.
1. De raden van de gemeenten stellen bij verordening regelen vast betreffende de wijze, waarop de afvallen van levensmiddelen moeten worden [...] * Juridische aard: Dit is een dwingende verordening die burgers en bedrijven verplicht om specifiek gedefinieerd afval te scheiden en aan te bieden aan de overheid (de gemeente) of gemachtigde instanties.
* Definitie van afval: De definitie is zeer breed: van aardappelschillen tot visresten en onverkochte groenten op veilingen. Opvallend is de expliciete vermelding van kadavers van honden en katten.
* Uitzonderingen: Er wordt een uitzondering gemaakt voor eigen gebruik (bijv. het voeren van eigen vee met eigen keukenafval), mits dit binnen de eigen huishouding of het eigen bedrijf blijft.
* Handhaving: De gemeenten krijgen de taak om de praktische uitvoering (inzameling) via eigen verordeningen nader te regelen. Dit document stamt uit de vroege periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Nadat de Nederlandse regering naar Londen was gevlucht, bleven de Secretarissen-Generaal achter om het land te besturen onder toezicht van de Rijkscommissaris (Arthur Seyss-Inquart).

De verordening weerspiegelt de groeiende schaarste en de overgang naar een oorlogseconomie. Grondstoffen waren schaars en de bezetter wilde elke vorm van verspilling tegengaan. "Afvallen van levensmiddelen" werden op grote schaal ingezameld om te dienen als veevoer (met name voor varkens) of voor industriële verwerking (vetten, beendermeel). De inzameling van dode honden en katten diende waarschijnlijk voor de extractie van vetten en de productie van diermeel voor technische doeleinden. Dit type regelgeving legde de basis voor de strenge distributie en recycling die de rest van de oorlogsjaren zou kenmerken.