Rapportage/dossierstuk van een maatschappelijke instelling (waarschijnlijk de voorloper van de Sociale Dienst of een kerkelijke armenzorg). 7 november 1939 – 15 december 1939. " De man, 44 jaar oud, leeft gescheiden van zijn
gezin bewoont een kamer voor f 2.- per week en
geniet onderstand krachtens de Armenwet
(valide maatsch. gesteund) tot een bedrag van f 7.50
per week benevens f 0.50 voor brandstoffen. Hij
handelde voorheen in tafelzeil (wasdoek), welk
artikel sterk in prijs is gestegen. Om zijn
handel weer op te nemen, heeft betrokkene
eenige sortering noodig. Hij wil trachten
zijn vroegere leveranciers er toe te bewegen
hem eenig goed in consignatie te geven.
Als dit gelukt en deze Dienst hem eventueel
met f 20.- à f 25.- handelsgeld zou helpen,
wil hij gaarne zijn standplaats weer innemen.
Te zijner tijd (na overleg met de leveranciers)
komt de man op deze aangelegenheid terug. "

voorgesteld 7-11-39 nr. 17/218 M

15-12-39 u s aanhouden ; gaat
weer handelen Dit document is een verslag over een 44-jarige man die afhankelijk is van de Armenwet. Hij ontvangt een wekelijkse uitkering van 7,50 gulden, plus een kleine toeslag voor brandstof. De kern van het document is een re-integratieverzoek: de man wil zijn oude beroep als handelaar in tafelzeil (wasdoek) weer oppakken. Vanwege inflatie ("artikel sterk in prijs is gestegen") heeft hij een klein startkapitaal (handelsgeld) nodig van 20 tot 25 gulden om voorraad in te kopen. Hij probeert tevens goederen 'in consignatie' te krijgen (betalen na verkoop). Uit de latere aantekening van 15 december blijkt dat het plan is geslaagd: de man gaat weer handelen. Het document dateert uit het najaar van 1939, vlak voor de Duitse inval in Nederland, in een periode waarin de nasleep van de crisisjaren nog voelbaar was. De Armenwet (van 1912) bepaalde de hulpverlening; deze was destijds karig en vaak streng gereguleerd. De term "valide maatschappelijk gesteund" duidt erop dat de man fysiek in staat was om te werken, maar door omstandigheden (werkloosheid of gebrek aan kapitaal) toch steun nodig had. Voor marktkooplieden was het verkrijgen van een standplaats en het nodige handelsgeld cruciaal om uit de bijstand te komen en zelfvoorzienend te worden.