Getypte ambtelijke brief/rapport (vervolgblad). Een onbekende dienstchef (verwijst naar "mijn dienst"). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen. 1 22 Mei 7
18/3/9 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen

de nieuwe regeling juist voor deze venters ongunstiger wordt,
daar het in de bedoeling ligt, geen vrystelling van betaling
van ventgeld, om welke reden dan ook, te verleenen. Het gevolg
van een en ander zal m.i. zyn, dat de hierbedoelde venters ge-
durende de enkele maanden per jaar, dat ze geen steun genie-
ten, zullen trachten clandestien te venten òf ze zullen slechts
dan uit den steun gaan, wanneer de Dienst voor Maatschappely-
ken Steun bereid is, het ventgeld voor hen te betalen. In het
eerstbedoelde geval zal de contrôle op straat m.i. worden ver-
zwaard. In het tweede geval is het zonder meer duidelyk, dat
het financieele belang der Gemeente niet wordt gediend, wan-
neer de eene Gemeentedienst de belastingen, die aan een anderen
dienst verschuldigd zyn, betaalt; of wanneer langer steun moet
worden uitgekeerd dan noodzakelyk is.
Tenslotte is het te verwachten, dat vele verzoeken
om uitstel van betaling of een regeling voor een afbetaling
aan het Gemeentebestuur zullen worden gericht op het tydstip,
dat de vergunningen moeten worden verlengd. Deze verzoeken
zullen moeten worden afgewezen, daar, wanneer zulks niet zou
geschieden, weder een uitgebreide administratie by myn dienst
zou ontstaan.
Het onderhavige rapport geeft my overigens aanlei-
ding tot het maken van de volgende opmerkingen.

Straatcontrôle. Vervolgblad 1 eerste alinea.("De taak der contrôleurs").
Zooals ik reeds in myn inleiding vermeldde, verwacht
ik, dat de taak der contrôleurs zal worden verzwaard door het
feit, dat een aantal venters het ventgeld niet zal betalen,
doch desniettemin door zal gaan met venten.

    <u>Vervolgblad 1 onderaan en blad 2. (Het begrip "bedienen</u>

van vaste klanten".)
Ik ben met U van meening, dat contrôle op de bona-
fide "vaste-klanten-bediener" niet veel zin heeft. Deze men-
schen venten niet of nagenoeg niet. Er ontwikkelt zich echter
een categorie van personen, welke niet in het bezit is van een * Kern van het document: De schrijver adviseert de wethouder over de negatieve effecten van een nieuwe regeling voor straatventers. Centraal staat het afschaffen van de vrijstelling van 'ventgeld' (leges voor het mogen verkopen op straat).
* Belangrijkste zorgen:
1. Clandestiniteit: Venters zullen zonder vergunning gaan werken als ze het ventgeld niet kunnen betalen.
2. Inefficiëntie van de sociale zekerheid: De schrijver vreest dat de Dienst voor Maatschappelyken Steun (de toenmalige sociale dienst) het ventgeld voor de armen gaat betalen, wat neerkomt op het rondpompen van gemeentegeld.
3. Toename van toezicht: De straatcontroleurs zullen een zwaardere taak krijgen om illegale verkoop tegen te gaan.
4. Administratieve druk: De schrijver pleit tegen betalingsregelingen om extra administratief werk voor zijn eigen dienst te voorkomen.
* Onderscheid: Er wordt een onderscheid gemaakt tussen de "bona-fide" bezorger aan vaste klanten (die niet echt 'vent') en de reguliere straatventer. * Historische periode: De terminologie ("Dienst voor Maatschappelyken Steun", "Wethouder voor de Levensmiddelen") en de spelling (zoals "vrystelling" en "tydstip") wijzen op de periode tussen de twee wereldoorlogen, hoogstwaarschijnlijk de crisisjaren '30. In deze tijd was de armoede in Amsterdam groot en was straatverkoop voor velen een laatste redmiddel.
* Maatschappelijke context: Het document illustreert de bureaucratische omgang met armoedebeleid. De gemeente probeert enerzijds inkomsten te genereren (ventgeld) en anderzijds de steunuitgaven te beperken, terwijl de uitvoerende diensten waarschuwen voor de onuitvoerbaarheid en extra kosten van deze maatregelen op straatniveau. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een functie die vaak nauw betrokken was bij de distributie en betaalbaarheid van voedsel voor de burgerij.