Nº 974 L.M. 1941 17/10 [rode inkt: onleesbaar, mogelijk Dir. adv.]

Mijnheer daar ik van mijn 10e jaar al met
handel geloopen heeft en steeds mijn brood
heeft kunnen verdienen met planten maar
de laatste jaren het niet meer ging heeft
ik samen gedaan met een zekere G. Ter Koele
toen woonende in bezit van een erkenning daarvoor Marnixstraat 213 huis
(thans onbekend) in aard. groente en fruit
en mijn brood er mee verdient maar door
meening verschil wij uit elkaar gegaan zijn
staan ik broodeloos en ik verplicht
ben weer naar steun te gaan om toch te
blijven eten daar ik niet werken kan
ik ben al verscheide malen gekeurd maar
daar ik onvolwaardig ben moet ik van
f 13. gulden met mijn huisgezin maar rond zien
te komen ik werk 3 maanden van het jaar
met planten (standplaats Lindengracht)
de rest van het jaar steun u kunt
wel begrijpen hoe ver dat mij zit Ik heb
al geschreven naar den Haag voor een
erkenning verleden jaar maar Ik krijg niets. De briefschrijver schetst een schrijnend beeld van zijn sociaaleconomische situatie in de oorlogsjaren. Hij is van jongs af aan (10 jaar) werkzaam in de ambulante handel (plantenverkoop). Vanwege verslechterende omstandigheden is hij een samenwerking aangegaan met een zekere G. Ter Koele op de Marnixstraat, die wel over de juiste "erkenning" (vergunning) beschikte. Na een conflict is deze samenwerking beëindigd, waardoor de schrijver zijn bron van inkomsten is kwijtgeraakt.

De schrijver geeft aan dat hij medisch "onvolwaardig" is verklaard (destijds een term voor arbeidsongeschikt of beperkt inzetbaar), waardoor hij slechts drie maanden per jaar op de Lindengracht kan staan. Hij moet met zijn gezin rondkomen van 13 gulden steun per week, wat hij als ontoereikend ervaart. Zijn verzoek om een eigen "erkenning" (handelsvergunning) bij de landelijke overheid in Den Haag is tot dusver onbeantwoord gebleven. Het document dateert uit oktober 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De afkorting "L.M." in de stempel staat waarschijnlijk voor een gemeentelijke instantie zoals de "Landelijke Maatschappij" of een afdeling van Maatschappelijk Hulpbetoon.

In deze periode was de armoede in Amsterdam groot en waren vergunningen voor straathandel streng gereguleerd. De "steun" was de toenmalige vorm van bijstand, die vaak gekoppeld was aan strenge keuringen en werkverschaffing. De Lindengracht was (en is) een bekende marktlocatie in de Jordaan. De brief illustreert de bureaucratische strijd van de kleine handelaar om het hoofd boven water te houden in een tijd van schaarste en strikte regelgeving. G. Ter