Brief (handgeschreven). 2 april 1941. Jan Veerman, Sloothof 73, Volendam. N° 25/30/3 M. 1041 3/4

Volendam 2 April '41

Weled. Directeur

Naar aanleiding van Uw schrijven,
betreffende, dat U geen vaste
plaats voor vis kan afstaan,
vraag ik U beleefd, om de
vaste plaats te geven voor Wild
en Gevogelte. Dan kan ik als
er plaats is toch met vis staan.
Voorkeurskaart houder No 623.
In afwachting tot nader
teken ik, Hoogachtend

Jan Veerman,
Sloothof 73.
Volendam * Inhoud: In deze brief reageert Jan Veerman op een eerdere afwijzing van zijn verzoek voor een vaste staanplaats voor de verkoop van vis. Hij wijzigt zijn verzoek en vraagt nu om een vaste plaats voor de handel in "Wild en Gevogelte". Zijn strategie is pragmatisch: hij hoopt dat hij, zodra hij eenmaal een plek heeft voor wild, op rustige momenten of bij beschikbaarheid van ruimte alsnog vis kan verkopen.
* Vorm en taal: De brief is geschreven in een net, zakelijk handschrift dat kenmerkend is voor het midden van de 20e eeuw. De taal is beleefd doch direct. Opvallend is de vermelding van zijn status als "Voorkeurskaart houder No 623", wat duidt op een gereguleerd systeem van marktvergunningen.
* Fysieke staat: Het document is geschreven op gelinieerd papier met duidelijke vouwlijnen. Er zijn kleine beschadigingen (gaatjes) zichtbaar aan de linkerkant, waarschijnlijk van een eerdere archivering in een map. * Historische periode: De brief dateert van april 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en strikte distributieregels.
* Economische context: Voor een inwoner van het vissersdorp Volendam was de handel in vis een logische bron van inkomsten. Echter, door oorlogsomstandigheden, brandstoftekorten voor de vloot en vorderingen door de bezetter was de vismarkt waarschijnlijk zwaar gereguleerd. De switch naar wild en gevogelte kan duiden op een poging om de handel te diversifiëren in een tijd waarin bepaalde goederen schaars werden.
* Bureaucratie: Het gebruik van "Voorkeurskaarten" suggereert een systeem waarbij bepaalde handelaren (wellicht op basis van anciënniteit of eerdere verdiensten) voorrang kregen bij de toewijzing van de schaarse legale staanplaatsen op markten. De brief biedt een inkijkje in de dagelijkse overleving en de bureaucratische hindernissen voor kleine ondernemers tijdens de oorlogsjaren. Marktwezen