Handgeschreven ambtelijke notitie of briefing (fragment, pagina 3). Ongedateerd (schatting: eerste helft 20e eeuw op basis van handschrift en terminologie zoals "lompenopkooper"). Ik stel mij voor, haar in de eerstvolgende
vergadering van de bovengenoemde Commissie
aan de orde te stellen.
Wat de ~~beantwoording van het~~
~~het ontwerp~~ voorgestelde wijziging
door den heer Seegers ~~voorgestelde~~ wijziging
der Ventverordening betreft, moge ik naar
bladz. 2 der nota verwijzen: wanneer ook
het "ophalen" van voorwerpen of stoffen
met venten wordt gelijkgesteld, zal
het ophalen van kranten e.d. krachtens
art. 1 lid 1 der Ventverordening, venten
met gedrukte stukken uitmaken, hetgeen
niet verboden is. Aangezien juist het de ~~de~~
kranten-ophalers ~~te zijn~~, die veelal clandestien
als lompenopkooper optreden, zou ~~de~~
de door den heer Seegers gedachte wijziging
zeker ~~z~~ niet doeltreffend zijn. * Kern van het betoog: De schrijver reageert op een voorstel van een zeker heer Seegers om de 'Ventverordening' aan te passen. Seegers wil blijkbaar het "ophalen" van goederen juridisch gelijkstellen aan "venten" (straatverkoop).
* Juridisch knelpunt: De auteur wijst erop dat als deze gelijkstelling wordt doorgevoerd, het ophalen van kranten onder artikel 1 lid 1 van de verordening valt. Aangezien venten met gedrukte stukken (zoals kranten) niet verboden is, zou deze wijziging onbedoelde gevolgen hebben.
* Praktisch bezwaar: Het eigenlijke probleem volgens de auteur is dat krantenophalers hun activiteit vaak gebruiken als dekmantel om illegaal ("clandestien") als lompenopkoper (handelaar in oud ijzer, textiel en afval) te werken. De voorgestelde wijziging zou dit probleem niet oplossen en is daarom "niet doeltreffend". Dit document biedt een inkijkje in de lokale regelgeving omtrent straathandel en openbare orde in de vroege 20e eeuw. De "Ventverordening" was een belangrijk instrument voor gemeenten om toezicht te houden op wie er op straat handelde. De zorg over "lompenopkoopers" wijst op een tijd waarin de handel in herbruikbare materialen een informele en soms overlastgevende sector was die de overheid probeerde te reguleren. Het document illustreert de zorgvuldige, bijna juridische afweging die ambtenaren maakten bij het aanpassen van lokale verordeningen om mazen in de wet te voorkomen.