Handgeschreven ambtelijke notitie of concept-brief. 19 juni 1942. 46a/357/2 19/6/42

Naar aanleiding van
uw brief dd. 13 dezer
No. 11817 Afd. Secr. bericht
ik u, dat de door u ge-
noemde personen alhier
sedert jaren bekend staan
als rookers v. aal en paling.
Zij hebben ieder afzonderlijk
een toewijzing in de verdeling
van levende aal groot
120 1/2 kg. per beurt.
Op de onderhavige aangelegen-
heid kan o.m. betrekking hebben
brief van 4 Juni '42.
No. 46a/174/2 m'jz.

[Paraaf: AB] De brief is een antwoord op een eerdere correspondentie van 13 juni 1942 ("13 dezer"). De kern van de boodschap is een bevestiging van de professionele status van bepaalde personen als "rookers van aal en paling". De schrijver meldt dat zij reeds jarenlang als zodanig bekendstaan.

Cruciaal in de tekst is de vermelding van de "toewijzing": elke genoemde persoon krijgt per distributieronde ("beurt") 120,5 kg levende aal toegewezen. Dit wijst op een strak gereguleerd economisch systeem waarbij de overheid de inkoop en verdeling van schaarse goederen controleert. De tekst eindigt met een verwijzing naar een gerelateerd dossierstuk van 4 juni 1942. Het document dateert uit juni 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de volledige voedselvoorziening en handel onderworpen aan distributieregels van de overheid (Rijksbureau voor de Voedselvoorziening).

Paling en aal waren belangrijke eiwitbronnen, maar de vangst en verwerking waren strikt aan banden gelegd. Palingrokers moesten officieel geregistreerd staan om in aanmerking te komen voor toewijzingen van levende vis. Deze notitie is een voorbeeld van de bureaucratische controle die nodig was om de voedselketen te beheren en fraude of zwarte handel te voorkomen. De paraaf rechtsonder en de dossiernummers suggereren dat dit een officieel archiefstuk is van een gemeentesecretarie of een regionaal bureau voor voedselvoorziening.